پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٠ - خدا به هيچكس ستم نمىكند

مى‌فرمايد: «امروز به هيچ كس كمترين ستمى نخواهد شد، و جز آنچه انجام مى داديد، كيفر داده نمى شويد» فَالْيَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ لا تُجْزَوْنَ الّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ‌.

گرچه در اين آيه «لا تظلم» به صورت فعل مجهول ذكر شده، ولى پيدا است كه در صحنه قيامت، حاكم دادگاه فقط خدا است، پس نفى ظلم در اين آيه نفى ظلم از ساحت مقدّس او است، و به اين ترتيب، نه در دنيا به كسى ستمى روا مى‌دارد و نه در آخرت، اين اعمال مردم است كه در آنجا مجسّم مى‌شود و با آنها خواهد بود، اگر خوب است به آنها لذّت و نشاط و شادى مى‌بخشد و اگر بد است مايه شكنجه و آزار آنها است و لذا مى‌فرمايد: جزاى شما در آن روز همان اعمال شما است!

پنجمين آيه كه در مورد خاصى يعنى مورد اتفاق، وارد شده است، با صراحت مى‌گويد: «جز براى رضاى خدا، انفاق نكنيد. و آنچه از اموال نيكو انفاق مى كنيد، (پاداش آن) به طور كامل به شما بازگردانده مى شود؛ و به شما ستم نخواهد شد» وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ الَيْكُمْ وَ انْتُمْ لا تُظْلَمُونَ‌

جمعى از مفسّران، ظلم را در اينجا به معناى نقصان تفسير كرده‌اند، يعنى چيزى از حق شما، كم گذارده نمى‌شود، ولى ظاهر اين است كه «ظلم» همان معناى وسيع را دارد هرچند مصداق آن در اينجا نقصان از نظر كميّت يا كيفيت‌