پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

مرحوم كفعمى در مصباح در تفسير اين واژه مى‌گويد: بعضى گفته‌اند رأفت مرحله عالى‌ترى از رحمت است، در حالى كه بعضى دائره آن را محدودتر از دائره رحمت دانسته‌اند.

مفسّر بزرگ، مرحوم طبرسى، ذيل آيه ١٢٨ سوره توبه مى‌گويد: بعضى معتقداند كه «رئوف» و «رحيم» يك معناى دارد، منتها رأفت مرحله‌اى قوى‌تر است، در حالى كه بعضى گفته‌اند: «رئوف» نسبت به مطيعان به كار مى‌رود و «رحيم» نسبت به گنهكاران ... سپس از بعضى از دانشمندان پيشين نقل مى‌كند كه خداوند درباره هيچ‌يك از پيامبران، ميان دو صفت از اوصاف خود جمع نكرده، ولى در مورد پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله چنين كرده است (در همين آيه مى‌فرمايد بِالْمُؤْمِنينَ رَئُوفُ رَحيم‌ «و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است» و درباره خودش نيز فرموده: انَّ اللَّهَ بِالنّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيْمٌ‌ «زيرا خداوند، نسبت به مردم، رئوف و مهربان است». [١]

باز در اينجا به تأثير تربيتى و پيام ويژه اين وصف الهى در مؤمنان مى‌رسيم زيرا مى‌بينيم از آنجا كه خداوند و پيامبرش رئوف و رحيم هستند، پيروان مكتب آنها و عاشقان راه و رسم آنان نيز بايد رئوف و رحيم باشند و پرتوى از رحمت عام و خاص الهى در وجود آنان منعكس باشد.

واژه «لطيْف» در قرآن مجيد هفت بار تكرار شده و در همه جا به عنوان‌

[١]. سوره بقره، آيه ١٤٣- مجمع‌البيان، جلد ٥، صحفه ٨٦