پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢ - راه پرفراز و پرنشيب!

دانيد».

٤. «و براى او هيچ گاه شبيه و مانندى نبوده است».

٥. «منزّه است خداوند از آنچه توصيف مى كنند».

٦. «خدا را آن گونه كه بايد بشناسند نشناختند؛ خداوند توانا و شكست ناپذير است».

٧. «خداوند آنچه را پيش رو دارند، و آنچه را (در دنيا) پشت سر گذاشته اند مى داند؛ در حالى كه آنها به او احاطه علمى ندارند».

شرح مفردات‌

* «مَثَلْ» در اصل از ماده «مُثُول» به معناى صاف ايستادن است، و به عكس‌هايى كه از كسى يا چيزى مى‌گيرند يا نقّاشى مى‌كنند، «تمثال» گفته مى‌شود، گوئى خود او در آنجا ايستاده است، سپس به هر چيزى كه شبيه چيز ديگرى است «مثال» گفته‌اند، «مَثَل» به سخنى گفته مى‌شود كه با سخن ديگر شباهتى داشته باشد و آن را تبيين كند.

بعضى گفته‌اند: فرق ميان «مماثل» و «مساوى» آن است كه «مماثل» به دو چيز مى‌گويند كه از يك جنس باشد، اما مساوى ممكن است از يك جنس باشد يا دو جنس، همين قدر كه در مقدار و اندازه يكى باشند كافى است.

«مَثَلْ» به معناى صفت نيز آمده است، و گاه به صفات جالب و زيبا و داستان‌هاى عجيب و قابل توجه نيز اطلاق مى‌شود و لذا «امْثَل» به معناى نمونه است.

«مُثْلَه» كردن به معناى قطع نمودن بعضى از اعضاى بدن انسانى به عنوان‌