پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩ - ٣ نفى تشبيه در روايات اسلامى

مخصوصاً يك دنيا علم و حكمت و رهنمودهاى دقيق در روايات اهل بيت عليهم السلام در اين زمينه ديده مى‌شود، و براى نمونه چند روايت زير كافى به نظر مى‌رسد:

١. اميرمؤمنان على عليه السلام در خطبه اشباح مى‌فرمايد:

«وَ اشْهَدُ انَّ مَنْ ساواكَ بِشَى‌ءٍ مِنْ خَلْقِكَ فَقَدْ عَدَلَ بِكَ، وَ الْعادِلُ بِكَ كافِرٌ بِما تَنَزَّلَتْ بِهِ مُحْكَماتُ آياتِكَ، وَ نَطَقَتْ عَنْهُ شَواهِدُ حُجَجِ بَيِّناتِكَ، وَ انّكَ انْتَ اللَّهُ الَّذى لَمْ تَتَناهُ فى الْعُقُوْلِ فَتَكُوْنَ فى مَهَبِّ فِكْرِها مُكَيَّفاً، وَ لا فى رَوِيّاتِ خَواطِرِها فَتَكُوْنَ مَحْدُوداً مُصَرَّفا»: «گواهى مى‌دهم آنانكه تو را با پاره‌اى از مخلوقات مساوى بدانند تو را عديل و نظير آنها شمرده‌اند، و كسى كه عديل و نطيرى براى تو قائل شود به محكمات آياتى كه نازل گشته و شواهد دلايل روشنى كه آيات از آن سخن مى‌گويد كافر گشته است، تو همان خداوندى هستى كه نهايتى در عقول ندارى تا در مسير وزش افكار در كيفيت خاصى واقع شوى، و نه در خاطره‌ها جاى گرفته‌اى كه محدود و قابل تغيير باشى». [١]

٢. امام على بن موسى الرضا عليه السلام در حديث پرمحتوايى در اين زمينه، توضيح جالبى بيان مى‌فرمايد، در آن هنگام كه يكى از محدّثان بنام «ابوقرّه» پرسيد: ما شنيده‌ايم كه خداوند، مشاهده و سخن گفتن را ميان دو كس، تقسيم كرد، به موسى عليه السلام سخن را داد و به محمّد صلى الله عليه و آله رؤيت را (با موسى عليه السلام سخن گفت و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله او را مشاهده كرد).

امام على بن موسى الرضا عليه السلام فرمود: «چه كسى از سوى خداوند، اين آيات را

[١]. نهج‌البلاغه، خطبه ٩١.