پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٤ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

وصفى از اوصاف پروردگار است و غالباً با «خبير» همراه است‌ [١] و تنها در دو مورد به تنهايى آمده است. [٢]

به هر حال اين واژه از ماده «لطف» به معناى كار ظريف و باريك و مهر و محبت است، و به موجودات كوچك و نرم، و حركت‌هاى ظريف، و انجام كارهاى دقيق، و امورى كه با حواسّ انسان درك نمى‌شود نيز اطلاق مى‌گردد.

اين وصف هنگامى كه در مورد خداوند به كار مى‌رود به معناى رفق و مداراى خداوند نسبت به بندگان و توفيق، و نگهدارى آنها از خطرات و مشكلات است. [٣]

ابن اثير در تفسير اين واژه مى‌گويد: لطيف كسى است كه جمع ميان رفق در عمل و آگاهى به دقائق مصالح، و رساندن آنها به كسانى كه براى آنها مقدر ساخته است كرده.

مرحوم كفعمى در مصباح مى‌گويد: خواندن خداوند به اين وصف در مشكلات، تأثير عميقى در برطرف شدن ناراحتى‌ها دارد. [٤]

مرحوم صدوق در كتاب توحيد اين وصف الهى را اينگونه تفسير مى‌كند: او نسبت به بندگانش لطف دارد به آنها نيكى مى‌كند، و نعمت مى‌بخشد، سپس مى‌افزايد: لطف همان نيكى كردن و گرامى داشتن است، بعد اشاره به حديث‌

[١]. سوره انعام، آيه ١٠٣، سوره حج، آيه ٦٣، سوره لقمان، آيه ١٦، سوره ملك، آيه ١٤، سوره احزاب، آيه ٣٤.

[٢]. سوره يوسف، آيه ١٠٠، سوره شورى، آيه ١٩.

[٣]. مفردات و لسان العرب، ماده «لطف».

[٤]. مصباح كفعمى، صفحه ٣٢٢.