پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠ - ازليّت و ابديّت خداوند

بهتر و بيشتر بهره گيرد، و از سوى سوم در برابر مصائب و مشكلات زندگى كه دنيا به هر حال خالى از آن نخواهد بود، به انسان تسلى خاطر مى‌دهد كه اينها نيز ناپايدار است، و از سوى چهارم اين فنا مقدّمه بقا است و نويدبخش نجات از زندان تنگ دنيا و انتقال به عالم گسترده و پر نعمت آخرت است.

سومين آيه كه در ذيل داستان ايمان آوردن ساحران فرعونى و تهديد آنها به مرگ از سوى فرعون آمده، مفهوم وسيع و گسترده‌اى دارد: از زبان ساحران مؤمن مى‌گويد:

آنها فرعون را مخاطب قرار داده گفتند: «ما به پروردگارمان ايمان آورديم تا گناهان ما و آنچه را از سحر بر ما تحميل كردى ببخشد، سپس افزودند: «و (پاداش) خدا بهتر و پايدارتر است»: وَاللَّهُ خَيرٌ وَ ابْقى‌

بقاء مطلق مساوى است با ابديّت و همان‌گونه كه قبلًا گفته شد ابديّت هم از ازليّت جدا نيست.

مسلماً ابديّت ذات پاك او همراه با ابديّت لطف و انعام او است و به همين دليل ساحرانى كه ايمان آورده بودند مى‌دانستند اين نعمت جاويدان را بايد بر نعمت‌هاى بى‌ارزش و زودگذر فرعونى مقدّم دارند.

در چهارمين و آخرين آيه بعد از آن‌كه هرگونه شرك را مردود مى‌شمرد، مى‌افزايد هيچ معبودى جز او نيست «همه چيز جز ذات (پاك) او فانى مى شود»:

كُلُّ شَى‌ءٍ هالِكٌ الَّا وَجْهَهُ‌