پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٦ - قدرت او بر معاد

قدرت بر دگرگونى اقوام‌

هشتمين آيه مسأله قدرت پروردگار را با سوگندى بسيار پرمعنا از سوى خداوند مطرح مى‌كند، مى‌فرمايد: «سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها كه ما قادريم،- كه جاى آنان را به كسانى بدهيم كه از آنها بهترند؛ و ما هرگز مغلوب نخواهيم شد: فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ- عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ خَيْراً مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ‌.

ممكن است افراد سطحى با ملاحظه اين آيه ايراد كنند كه چگونه با سوگند پروردگار مسأله قدرت او اثبات مى‌شود؛ ولى با توجّه به محتواى قسم (پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها!) پاسخ اين سؤال روشن مى‌گردد، زيرا «مشرق‌ها و مغربها» اشاره پرمعنايى است به آفرينش عالم بزرگ، با نظم دقيقى كه بر آنها حاكم است، هر روز خورشيد از مشرق تازه‌اى سر بر مى‌آورد، و در مغرب جديدى سر فرو مى‌برد، و اين برنامه دقيق ميليون‌ها سال است ادامه دارد، آفرينش خورشيد با آن عظمتش، و كره زمين با آن همه اسرارش، و نظم دقيق و حساب شده حركات آنها، دليل روشنى است بر عموميت قدرت خدا بر همه چيز، و از جمله اين كه گروهى كافر سركش را ببرد و انسان‌هايى بهتر و آگاه‌تر بجاى آنها قرار دهد.

البتّه اين در صورتى است كه مشرق‌ها و مغرب‌هاى زمين را در نظر بگيريم، امّا اگر منظور مشرق‌ها و مغرب‌هاى مجموعه كرات آسمانى و منظومه‌هاى عالم بالا باشد وسعت محتواى اين سوگند روشن‌تر مى‌شود.