پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠ - ٢ عدد اسماءِ الحسنى و تفسير آنها

٦٣. «القابض» يعنى كسى كه ارواح را از بدن‌ها مى‌گيرد، و نور آفتاب را به هنگام غروب جمع مى‌كند، براى جمع روزى را گسترده و براى گروهى قبض مى‌نمايد، خلاصه نور وجود را در آنجا كه صلاح بداند مى‌گيرد.

٦٤. «الباسط» نقطه مقابل آن است: فيض هستى را گسترش مى‌دهد، نعمت را بر بندگان ارزانى مى‌دارد، و آنها را مشمول فضل و احسان خويش مى‌كند.

٦٥. «قاضى الحاجات» از ماده «قضى» كه گاه به معناى حكم و الزام آمده، و گاه به معناى اخبار، و گاه به معناى اتمام، و در اينجا به معناى اتمام و انجام حاجات خلق است.

٦٦. «المجيد» به معناى كريم و عزيز و صاحب مجد و عظمت است.

٦٧. «المولى» به معناى يارى دهنده و سرپرست است.

٦٨. «المنّان» به معناى بخشنده انواع نعمت‌ها است.

٦٩. «المحيط» كسى است كه به همه اشياء احاطه دارد و از همه آگاه است.

٧٠. «المبين» آثار قدرتش در همه‌جا نمايان، و حكمش در عالم تكوين و «تشريع» ظاهر است.

٧١. «المقيت» به معناى حافظ و نگاهبان است.

٧٢. «المصوِّر» كسى است كه به مخلوقات صورت مى‌بخشد، و به جنين در شكم مادر شكل مى‌دهد.

٧٣. «الكريم» به معناى عزيز و همچنين به معناى جواد و بخشنده است.

٧٤. «الكبير» به معناى بزرگ و آقا است.