پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٧ - حوادث بيدارگر در روايات اسلامى

بندگان خويش را به هنگامى كه اعمال بد انجام مى‌دهند، با كمبود ميوه‌ها، و جلوگيرى از نزول بركات، و بستن درهاى گنج‌هاى خيرات به روى آنان، مبتلا مى‌سازد، تا توبه‌كاران توبه كنند، و آنها كه بايد دست از گناه بكشند خوددارى نمايند، و پندپذيران پند گيرند، و آنها كه آماده‌اند از گناه باز ايستند» [١]

٢. در حديث ديگرى از اميرمؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم: «انَّ الْبَلاءَ لِلظّالِمِ ادَبٌ، وَ لِلْمُؤْمِنِ امْتِحانٌ، وَ لِلأَنْبِياءِ دَرَجَةٌ، وَ لِلأَوْلياءِ كَرامَةٌ!»

«بلا براى ظالم ادب است، و براى مؤمن آزمايش، و براى انبياء درجه، و براى اولياء كرامت است» [٢]

٣. در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: «الْمُؤْمِنُ لا لِمَضى يَمِى عَلَيْهِ ارْبَعُونَ لَيْلَةً الّا عَرَضَ لَهُ امْرٌ يُحْزِنُه يَذَّكَّرُبِهِ»: «مؤمن چهل شب بر او نمى‌گذرد مگر اين‌كه حادثه غم انگيزى براى او رخ مى‌دهد كه مايه تذكر و بيدارى او گردد». [٣]

٤. در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است: «اذا ارادَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِعَبْدٍ خَيْراً فَاذْنَبَ ذَنْباً تَبِعَهُ بِنِقْمَةٍ، فَنُذكِّرُهُ الْاسْتِغْفارَ، وَ اذا ارادَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِعَبْدٍ شَرّاً فَاذْنَبَ ذَنْباً تَبِعَهُ بِنِعْمَةٍ، لِيُنْسِيَهُ الْاسْتِغْفارَ، وَ يَتَمادى‌ بِه، وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ‌ بِالنِّعَمِ عِنْدَ الْمَعاصى!»: «هنگامى كه خداوند خير و سعادتى براى بنده‌اى بخواهد اگر گناهى كند او را به ناراحتى مبتلا

[١]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٤٣.

[٢]. بحارالانوار، جلد ٦٤، صفحه ٢٣٥، حديث ٥٤.

[٣]. بحارالانوار، جلد ٦٤، صفحه ٢١١، حديث ١٤.