پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٦ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

٢. فَانَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَليمٌ‌: «خداوند (نسبت به عمل او) قدردان، و (از آن) آگاه است» [١]

٣. لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُوْنِهِ وَلىٌّ وَ لا شَفِيعٌ‌: «هيچ ياور و سرپرست و شفاعت كننده اى جز خدا ندارند» [٢]

٤. وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَي‌ءٍ وَكِيْلٌ‌: «و او نگهبان و مدبّر هر چيزى است» [٣]

٥. الَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ‌: «آيا خداوند براى (نجات و دفاع از) بنده اش كافى نيست؟!». [٤]

توضيح و پيام‌

«شاكِرْ» و «شَكُورْ» از ماده شُكر به گفته فروق اللغة به معناى اعتراف كردن به نعمت به عنوان بزرگداشت بخشنده نعمت است، و به گفته مصباح اللغة شكر، همان اعتراف به نعمت، و انجام طاعت، ترك معصيت است، و لذا گاهى با زبان و گاهى با عمل حاصل مى‌شود، و به گفته راغب در مفردات معناى اصلى آن تصوّر نعمت و اظهار آن است، و نقطه مقابل آن كفر (و كفران) به معناى فراموشى نعمت و پوشيدن آن است، و چهار پاى شكور به حيوانى گفته مى‌شود كه آثار رسيدگى و پرورش صاحبش را با چاق شدن نشان مى‌دهد، سپس شكر را به سه‌

[١]. سوره بقره، آيه ١٥٨- اين واژه «شاكر» چهار بار در قرآن مجيد آمده و تنها در دو مورد به عنوان وصف الهى است (سوره نساء، آيه ١٤٧).

[٢]. سوره انعام، آيه ٥١- واژه «شفيع» پنج بار در قرآن مجيد كه در سه مورد، وصف الهى است (سوره انعام، آيه ٧٠، سوره سجده، آيه ٤).

[٣]. سوره انعام، آيه ١٠٢- واژه «وكيل» بيست و چار بار در قرآن مجيد آمده كه قسمتى از آن به عنوان توصيف پروردگار است. مانند: سوره آل‌عمران، آيه ١٧٣- سوره هود، آيه ١٢- سوره يوسف، آيه ٦٦- سوره قصص، آيه ٢٨- سوره نساء، آيات ٨١ و ١٠٩ و ...

[٤]. سوره زمر، آيه ٣٦- واژه «كافى»، فقط يكبار در قرآن مجيد آمده (در آيه فوق).