پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٧ - از شما به شما نزديكترم!

تناسب با قلب دارد، نه گردن.

به هر حال آيه، مسأله لامكان بودن خداوند را به عالى‌ترين وجه ترسيم كرده است، زيرا مى‌فرمايد: او به هر انسانى، از رگ قلبش نزديك‌تر است، پس او همه جا حضور دارد، حتّى در درون جان و قلب ما؛ و مسلّماً چنين كسى مافوق مكان است؛ زيرا شيئى واحد نمى‌تواند با تمام وجودش در مكان‌هاى متعدّد باشد، مگر اين‌كه داراى اعضائى باشد و هر عضو آن در مكانى قرار گيرد.

در هفتمين و آخرين آيه مورد بحث همين معنا در مورد خصوص كسانى كه در آستانه وداع گفتن با اين دنيا و پايان عمر قرار گرفته‌اند، بيان شده است، مى‌فرمايد: «و شما در اين حال نظاره مى كنيد (و كارى از دستتان ساخته نيست)؛- و ما از شما به او نزديكتريم ولى نمى بينيد»: وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ- وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَكِنْ لَاتُبْصِرُونَ‌.

ما به خوبى مى‌دانيم كه در باطن آن محتضر چه مى‌گذرد، و در عمق وجودش چو غوغايى برپا است! آيا شادمان و خوشحال است كه از زندان تن آزاد مى‌گردد و به شاخسار بهشت پرواز مى‌كند، و يا عبوس و غمگين است كه انواع كيفرهاى الهى را به خاطر اعمال تاريكش با چشم مى‌نگرد؟! ولى شما هيچ‌يك از اين امور را نمى‌بينيد و از آن آگاه نيستيد.

بعضى از مفسّران كه مسأله قرب وجود الهى را به انسان درست تحليل نكرده‌اند، آيه را حمل بر تقدير و مجاز نموده، و گفته‌اند منظور اين است كه فرشتگان مرگ به او نزديكتراند، و شما فرشتگان مرگ را نمى‌بينيد!