پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٢ - بزرگترين گناهان تشبيه است!
و ذات او از همه اين امور مبرا است- بلكه او خالق زمان و مكان و حركت و سكون و انتقال است، خداوند بسيار برتر است از آنچه ظالمان و ستمگران در حق او مىگويند» [١]
٥. در حديث ديگرى از اميرمؤمنان على عليه السلام در تفسير صفت «صمد» چنين مىخوانيم: تَأْوِيْلُ الصَّمَدِ لا اسْمَ وَ لا جِسْمَ وَ لا مِثْلَ وَ لا شِبْهَ وَ لا صُوْرَةَ وَ لا تِمْثالَ وَ لا حَدَّ وَ لا حُدُوْدَ وَ لا مَوْضِعَ وَ لا مَكانَ وَ لا كَيْفَ وَ لا أَيْنَ وَ لا هُنا وَ لان ثَمَّةَ وَ لا مَلَاءَ وَ لا خَلأَ، وَ لا قِيامَ وَ لا قُعُوْدَ، وَ لا سُكُوْنَ وَ لا حَرَكَةَ وَ لا ظُلْمانِىَّ وَ لا نُورانِىَّ، وَ لا رَوْحانِىَّ وَ لا نَفْسانِىَّ وَ لا يَخْلُومنهُ مَوْضِعٌ وَ لا يَسَعُهُ مَوْضِعٌ وَ لا عَلَى لَوْنٍ، وَ لا عَلَى خَطَرِ قَلْبٍ، وَ لا عَلَى شَمَّ رائَحَةٍ، مَنْفِىٌّ عَنْهُ هذِهِ الْاشْياءُ»:
«تفسير صمد اين است كه او نه اسم دارد و نه جسم، نه مثال و نه مانند، نه صورت و نه تمثال، نه حد و نه حدود، نه موضع و نه مكان، نه كيفيت و نه محل، نه اينجا و نه آنجا، نه پر بودن نه خلأ، نه ايستادن و نه نشستن، نه سكون و نه حركت، نه ظلمانى و نه نورانى، نه روحانى و نه نفسانى، جائى از او خالى نيست، و در عين حال هيچ جائى گنجايش او را ندارد، نه رنگ دارد، نه بر قلب كسى خطور كرده، و نه بوئى از او شنيده مىشود، همه اين امور از او منفى (و او از همه پاك و منزه است)» [٢]
ناگفته پيدا است كه منظور از نفى اسم از خداوند نفى اسامى مخلوقات است.
با اين شناخت اجمالى كه از صفات سلبيه پيدا كرديم به سراغ شناخت
[١]. بحارالانوار، جلد ٣، صفحه ٣٠٩، حديث ١.
[٢]. بحارالانوار، جلد ٣، صفحه ٢٣٠، حديث ٢١.