پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٩ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

در ششمين آيه، ذات پاكش به «خير النّاصرين» توصيف شده، زيرا يارى كننده واقعى كسى است كه توانايى يارى كردن را در برابر هر دشمن، و در هر زمان و هر مكان، و هرگونه شرايط، داشته باشد، ياورى كه هرگز مغلوب نمى‌شود او است و هيچ قدرتى در برابر او تاب مقاومت را ندارد، اضافه بر اين، آگاهى كامل از توطئه‌هاى دشمنان و از نقاط ضعف آسيب‌پذير شخصى كه مورد حمايت او است دارد، و از همه اينها گذشته انتظار و چشم داشتى در مقابل يارى خود هرگز ندارد.

و مى‌دانيم اين اوصاف تنها در ذات پاك خداوند جمع است، در حالى كه ياوران ديگر فاقد اين اوصاف‌اند.

علاوه بر اينها اگر كسى بتواند مختصر يارى نسبت به ديگرى كند تنها در اين دنيا است، تنها كسى كه در دينا و آخرت مى‌تواند يار و ياور باشد خدا است.

در هفتمين آيه از خداوند متعال به عنوان «خير الغافرين» ياد شده‌

فخر رازى مى‌گويد: اين توصيف به خاطر آن است كه ديگران اگر از گناه صرف نظر مى‌كنند يا براى ستايش و ثناء جميل مردم است، يا ثواب جزيل خدا، و يا دفع صفت قساوت از قلب، خلاصه گذشت و آمرزش مردم نسبت به يكديگر گاه به خاطر جلب نفع است گاه دفع ضرر، در حالى كه آمرزش الهى هرگز چنين نيست، بلكه فقط از فضل و كرم او سرچشمه مى‌گيرد و بس. [١]

از اين گذشته حقوقى كه مردم بر يكديگر دارند، در برابر رحقوق الهى بسيار

[١]. تفسير فخر رازى، جلد ١٥، صفحه ٢٠.