كه حق مرده است و اهل آن از بين رفته‌اند و ديدى معيشت شخص از كم فروشى در پيمانه و وزن است ... پس بر حذر باش و از خداوند نجات بخواه، و بدان كه آن مردم مورد خشم خداوند مى‌باشند، و آنها را مهلت مى‌دهد به جهت امرى كه در مورد آنان اراده كرده است. پس مراقب باش و بكوش تا خداوند تو را در خلاف آنچه ديگران هستند ببيند، در اين صورت اگر تو بين آنان باشى و عذاب بر آنان نازل شود، به سوى رحمت خداوند شتافته‌اى، اما اگر مرگ تو به تأخير افتاد، آنان گرفتار شده‌اند و تو در ميان آنان كه جرأت و جسارت بر خداوند مى‌ورزيدند، نبوده‌اى و بدان كه خداوند اجر نيكوكاران را ضايع نمى‌كند و رحمت خداوند به نيكوكاران نزديك است.

ذيل روايت دلالت مى‌كند امورى كه در روايت آمده از جمله كم گذاردن در پيمانه و وزن موجب خشم خداوند و عذاب او مى‌باشد، و همين در دلالت بر حرمت كافى است.

٣. روايت فضل بن شاذان از امام رضا(ع) :

رواه الصدوق في عيون أخبار الرضا عليه الصلاة والسلام عن عبد الواحد بن محمد بن عبدوس النيسابوري العطار بنيسابور، في شعبان سنة اثنين و خمسين وثلاثمئة، قال: حدثنا عليّ بن محمد بن قتيبة النيسابوري عن الفضل بن شاذان قال: سأل المأمون عليّ بن موسى الرضا(ع) أن يكتب له محض الإسلام على سبيل الإيجاز والاختصار ، فكتب(ع) له: «إنّ محض الإسلام شهادة أن لا إله إلاّ اللّه‌ وحده لا شريك له ـ إلى أن قال: ـ واجتنابُ الكبائر؛ وهي: قتل النفس التي حرّم اللّه‌ تعالى، والزنا... والبخس في المكيال والميزان (١٤) ؛

فضل بن شاذان مى‌گويد: مأمون از امام رضا(ع) درخواست كرد كه براى او حقيقت اسلام را به صورت موجز و مختصر بنويسد.

حضرت براى او نوشتند: «حقيقت اسلام شهادت به يگانگى خداوند است و اينكه شريكى براى او نيست... و پرهيز از گناهان كبيره و آنها عبارتند از: كشتن نفسى كه

(١٤) عيون الأخبار ج٢، ص١٢٧؛ جامع الأحاديث ج١٣، ص٣٥٣.