ابو جهيم بن حارث بن الصمة بن عمرو بن عتيك بن عمرو بن مبذول و هو عامر بن مالك بن النجار و يقال ابو جهيم بن الحارث بن الصمة بن حارثة بن الحارث بن زيد مناة بن حبيب بن عبد حارثة بن مالك بن غضب بن جشم بن الخزرج الانصاري له صحبة.

گفته شده است اسم او عبداللّه‌ است و ابو حاتم رازى مى‌گويد:

ابو جهيم انصارى، گفته مى‌شود كه او پسر حارث بن صمه است و گفته مى‌شود كه او خود حارث بن صمه است. او با پيامبر مصاحبتى داشته(له صحبة)، از پيامبر روايت كرده است. بسر بن سعيد و عبداللّه‌ بن يسار، مولى ميمونه و عمير مولى ابن عباس و مسلم بن سعيد از او روايت كرده‌اند.

سپس روايت محل كلام را ذكر مى‌كند و مى‌گويد:

براى او حديث ديگرى در ترجمه عمير مولى ابن عباس نوشتيم و اين همه آن چيزى است كه از او نزد علما موجود است. (٦٠)

ابن حجر در تهذيب التهذيب بعد از بيان كلام ابوحاتم مى‌گويد:

ابن ابى حاتم مى‌گويد: عبداللّه‌ بن جهم ابو جهيم، بين او و بين ابن الصمه فرق است و در المفيد الغاية از الاستيعاب و المعرفة نقل مى‌كند كه عبداللّه‌ بن جهيم بن حارث بن صمه. او حارث را جدّ راوى قرار داده و ابن منده همين طور گفته و گويا مى‌خواسته بين اقوال مختلف جمع كند اما به صواب نرسيده است. (٦١)

بخارى در دو كتاب خود، التاريخ الكبير، و الكنى به اين كه «له صحبة» اكتفا كرده، (٦٢) در اصابه از او حديثى در اختلاف در قرآن نقل كرده است. (٦٣)

(٦٠) تهذيب الكمال، ج٣٣، ص٢١٠، ترجمه شماره ٧٢٨٩؛ الجرح و التعديل، ٩، ترجمه شماره ١٥٩٩.
(٦١) تهذيب التهذيب، چاپ دارالفكر، ج١٢، ص٥٣.
(٦٢) التاريخ الكبير، ج٩، ص٢٠، شماره ١٥٥، چاپ المكتبة الاسلاميه دياربكر، الكنى، ص٢٠، چاپ جمعيت دائرة المعارف العثمانيه.
(٦٣) الاصابة في تمييز الصحابة، ج٧، ص٦٢.