فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٢ - تشريع و فصول اذان در پرتو كتاب و سنت جعفر سبحانى
را دو بار ادا كرد و آن را به رسول خدا(ص) تعليم داد و در اقامه هر جمله را يك بار ادا كرد و آن را به رسول خدا(ص) ياد داد.
٦. متقى هندى از شهيد زيدبن علىّ بن الحسين(ع)، از پدرانش از على(ع) روايت كرده است:
رسول خدا(ص) اذان را در شب معراج و وقتى كه نماز بر او واجب شد، فرا گرفت.
٧. حلبى از ابى العلاء نقل مىكند:
به محمد بن حنفيه گفتم: ما مىگوييم كه اذان با ررؤيتيايى كه يكى از انصار در خواب ديد، آغاز شد. راوى مىگويد: محمدبن حنفيه با شنيدن اين سخنان به شدت ناراحت شد و گفت: قصد يكى از پايههاى احكام اسلام و نشانههاى دين خود را كردهايد، پنداشتهايد كه سبب آن، ررؤيتياى مردى از انصار بوده است، ررؤيتيايى كه احتمال صدق و كذب آن مىرود و ممكن است از خوابهاى پريشان باشد.
راوى مىگويد: به او گفتم: اين سخن ميان مردم شايع شده است. محمد بن حنفيه گفت: اين سخن، به خدا قسم باطل است... . (١٥)
٨. متقى هندى از مسند رافع بن خديج نقل كرده است:
چون رسول خدا(ص) به آسمان عروج كرد، اذان به او وحى شد و او آن را به زمين آورد و جبرئيل آن را به او تعليم داد. طبرانى نيز اين روايت را در اوسط از ابن عمر نقل كرده است. (١٦)
٩. از روايت عبدالرزاق از ابن جريج از عطا معلوم مىشود كه تشريع اذان با وحى خداوند سبحان بوده است. (١٧)
(١٤) متقى هندى، كنز العمال، ج١٢، ص٣٥٠، شماره٣٥٣٥٤.
(١٥) برهان الدين حلبى، السيرة الحلبية، ج٢، ص٣٠٠ـ٣٠١.
(١٦) كنزالعمال، ج٨، ص٣٢٩، شماره ٢٣١٣٨، فصلٌ في الاذان.
(١٧) عبدالرزاق بن همام صنعانى(١٢٦ـ٢١١هـ)، المصنف، ج١، ص٤٥٦، شماره ١٧٧٥.