١. منتهى المطلب في تحقيق المذهب. علامه، درسى و دو سالگى يعنى در سال ٦٨٠ تأليف آن را شروع و تا سال ٦٩٣ هفت جزء آن را تدوين كرده و موفّق به تكميل آن نشده است.

٢. إرشاد الأذهان إلى احكام الإيمان. در يازدهم شوال ٦٩٦ از تأليف آن فراغت حاصل شده است.

٣. تحرير الأحكام الشرعية على مذهب الإماميه. علامه آن را در چهار جزء تدوين كرده و از تأليف جزء اوّل در دهم ربيع الاوّل ٦٩٠، و از جزء دوم در اوّل جمادى الآخره ٦٩١، و از جزء سوم در سوم صفر ٦٩٧، و از جزء چهارم و آخر، در هشتم شوال ٦٩٧، فراغت يافته است.

٤. قواعد الأحكام في معرفة الحلال و الحرام. در چهاردهم ذى حجه ٦٩٩ پايان يافته است.

٥. مختلف الشيعة في الاحكام الشريعة. علامه آن را در هفت جزء تدوين كرده و از جزء اوّل در چهارم جمادى الآخره ٦٩٩، و از جزء دوم در سال ٧٠٠، و از جزء سوم در سال ٧٠٢، و از جزء چهارم در سال ٢٠٦، و از جزء پنجم در سال ٧٠٧ و از جزء ششم در سال ٧٠٨، و از جزء هفتم و آخر، در پانزدهم دى‌القعده ٧٠٨ فراغت يافته است.

٦. نهايه الإحكام في معرفة الأحكام. از جزء اوّل آن ـ مشتمل بر كتاب الطهارة و كتاب الصلاة ـ در شعبان ٧٠٥ فارغ شده و در تاريخ تأليف ديگر اجزاى آن دانسته نيست.

٧. تذكرة الفقهاء. علامه از جزء اوّل آن در بيست چهارم صفر ٧٠٣، و از جزء دوم در هجدهم شعبان ٧٠٣، و از جزء دوازدهم در پنجم شوال ٧١٥، و از جزء سيزدهم در بيست و ششم جمادى الأُولى ٧١٦، و از جزء پانزدهم(كه آخرين جزء موجود آن است) در شانزدهم ذى حجه ٧٢٠ فراغت يافته است. بدين ترتيب، مشخص شد كه علامه هجده سال پس از

(٨) ر.ك: جمع پريشان، دفتر اوّل، ص ٣٢٠ـ ٣٣٧، مقاله «العلامة الحلّي في سطور»، دفتر دوم، مقاله ٢٠: «إرشاد الأذهان و ديگر آثار فقهى علامه».