فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٤٠ - عبور از مقابل نمازگزار پژوهشى به شيوه فقه مقارن (پژوهشى به شيوه فقه مقارن) امير رحمانى

همچنين ابن ابى شيبه به اسناد خود از ابن عباس نقل مى‌كند:

صلّى رسولُ اللّه‌(ص) في فضاء ليس بين يديه شى‌ء؛ (١٠)

رسول اللّه‌ در مكانى زير آسمان نماز خواند، در حالى كه هيچ چيز مقابل او نبود.

پس اين روايات كافى است در نفى احتمال وجوب وضع ستره، لذا احدى از علماى عامه و خاصه، به جزء همين چند نفر كه قولشان شاذّ است، اين احتمال را نپذيرفته‌اند، حتى ابن حزم ظاهرى(كه در بسيارى از آداب و سنن حكم الزامى بيان مى‌كند!»

اقوال علماى اماميه

مرحوم صاحب جواهر مى‌فرمايد:

در آنچه يافتم اختلافى نزد ما نيست در اين كه وضع ستره واجب نيست، بلكه در منتهى آمده كه اختلافى در اين امر بين علماى اسلام نيست، همان طور كه در تذكره و ذكرى فرموده‌اند و در تحرير و البيان ادعاى اجماع بر آن شده، بله اين كار مستحب است بدون اختلافى، بلكه بر آن نقل اجماع شده است، در تعدادى از كتب اساطين، اگر اجماع محصل نباشد. (١١)

مانند اين سخن را مرحوم بحرانى در الحدائق الناضره گفته است. (١٢)

مرحوم سيد طباطبايى در عروة الوثقى مى‌گويد:

مستحب است كه نمازگزار در مقابل خود ستره‌اى قرار دهد، اگر در مقابلش ديوار يا صفى نباشد، تا او را حائل شود از كسى كه پيش روى وى عبور مى‌كند، اگر در معرض عبور باشد، گرچه بداند فعلاً كسى عبور نمى‌كند. (١٣)

از آنجا كه اين حكم بين مذاهب اسلامى مورد اتفاق است و دليل آن سيره پيامبر (ص)