«عن أبي عبداللّه‌ عليه السلام قال: سأل رجل أبي، عليه السلام، عن حروب أميرالموءمنين عليه السلام - و كان السائل من محبّينا - فقال له أبوجعفر عليه السلام: بعث اللّه‌ محمّداً صلّى اللّه‌ عليه و آله بخمسة أسياف: ثلاثة منها شاهرة فلاتغمد حتّى تضع الحرب أو زارها... و سيف منها مكفوف ] ملفوف .خ. ل] . و سيف منها مغمود سلّه إلى غيرنا و حكمه إلينا - ثمّ بيّن و فسّر عليه السلام السيوف الثلاثة الشاهرة و السيف الرابع المكفوف، ثم قال - : و أمّا السيف المغمود فالسيف الّذي يقوم ] يقام.خ. ل [ به القصاص. قال اللّه‌ عزّ وجلّ: «النفس بالنفس و العين بالعين» فسلّه الءى أولياء المقتول و حكمه إلينا، فهذه السيوف إلتى بعث اللّه‌ بها «الى نبيّه.خ.ل» محمّداً صلّى اللّه‌ عليه و آله فمن جحدها أو جحد واحداً منها أو شيئاً من سيرها أو احكامها فقد كفر بما أنزل اللّه‌ على محمّد صلّى اللّه‌ عليه و آله» (٢٨)؛

«شخصى از پدرم در مورد جنگهاى اميرالموءمنين(ع) پرسيد (و پرسشگر از دوستداران اهل بيت (ع)بود) پس امام باقر(ع) در پاسخ فرمودند:

خداوند محمّد ـ صلوات اللّه‌ عليه ـ را به همراه پنج‌شمشير بر انگيخت: سه شمشير از ميان آنها از نيام برآمده و تا جنگ پايان نيابد به غلاف خود در نيايند... و يكى از آنها به غلاف اندر است و يكى ديگر در غلاف و از نيام بركشيدن آن به عهده ديگرى است و حكم آن از آن ما... سپس امام(ع) حقيقت‌سه شمشير نخست را باز كرد و نيز شمشير چهارم كه در غلاف پيچيده است، آن گاه فرمود: و امّا شمشير پنجم، شمشيرى است كه قصاص با آن جارى مى‌گردد. خداوند عزّ و جلّ فرموده: «جان در برابر جان و چشم در برابر چشم» پس بر كشيدن اين شمشير به دست اولياى مقتول و حكم آن از آن ماست، و اينها شمشيرهايى هستند كه خداوند، محمّد ـ صلّى اللّه‌ عليه و آله ـ را به همراه آنها برانگيخت پس هر كه منكر همه آنها يا حتى يكى از آنها يا چيزى پيرامون عملكرد و احكام آنها شود، به آنچه بر پيامبر خدا نازل شده كافر گشته است.»

عيّاشى نيز در تعبير خويش، در ذيل كلام خداوند در سوره مائده:

(٢٨) همان، باب ٥ از ابواب جهاد با دشمن، ح٢.