فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٨١
نقل شده از جمله:
«صحيحه محمد بن مسلم عن أبي جعفر الباقر ـ عليه السلام ـ قال: قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله: تزوّجوا بكراً ولوداً و لاتزوّجوا حسناء جميلة عاقراً فانّي أُباهي بكم الأمم يوم القيامة.» (٨)
«امام موسى بن جعفر از قول رسول خدا نقل مىكند كه آن حضرت فرمود: شما با زنان باكره و فرزند آور ازدواج كنيد و با زنان نيكو و زيباى نازا ازدواج نكنيد، چون من روز قيامت به شما امت افتخار مىكنم.»
از اين روايت، استفاده مىشود كه زيادى فرزند، محبوب شارع مقدس است و اما وجوب فرزنددار شدن از اين روايات استفاده نمىگردد. افزون بر اين، اطلاق دليلهاى جواز عزل، در صورت راضى بودن زن و يا در صورت شرط به آن، دلالت دارند بر اين كه فرزندار شدن واجب نيست و جلوگيرى از آن، به گونهاى كه براى هميشه صاحب فرزند نشوند، جايز است.
راههاى جلوگيرى از فرزنددار شدن
پس از اين كه ثابتشد كه جلوگيرى از فرزنددار شدن جايز است، آنچه كه مهم مىنمايد، بحث از راههاى آن است و اين كه كدام راه را شرع مىپذيرد.
براى جلوگيرى از فرزنددار شدن، راههايى وجود دارد كه برگشت آنها به دو راه است:
١. ايجاد مانع و بازدارندهاى كه از بسته شدن نطفه جلو بگيرد.
٢. انجام كارى كه نطفه بسته شده را نابود سازد. راه دوم بىگمان حرام است و روايات زيادى بر اين مطلب دلالت دارند و فقيهان در آن اتفاق نظر دارند. نويسنده، گرچه حكم راه دوم را در پايان اين مسأله يادآور شده، لكن، جهت اين كه بحث زياد ندارد، ما آن را اوّل نقل كرديم. اما راه نخست كه جلوگيرى از نطفه است، از راههاى گوناگونى شدنى است؛ از جمله: عزل، استفاده از كابوت، استفاده از قرص و گذاشتن دستگاه مخصوص در رحم زن.
(٨) وسايل الشيعه، شيخ حر عاملى، ج١٤، ص٢٣، المكتبة الاسلامية، تهران.