انسان امروز، تعريف تازه‌اى از هنر دارد و استفاده از مقوله‌هاى هنرى را محدود به لهو و تفريح و لذت جوييهاى پست نمى‌داند؛ مثلاً، امروز موسيقى فقط در مجالس بزم و شادخوارى به كار گرفته نمى‌شود، بلكه موارد استفاده معقول و مثبتى نيز به دست آورده است. درست است كه مقوله‌هاى هنرى امروز هم همان موارد استفاده منفى و مبتذل را همچنان دارا هستند، ولى در برابر، كم نيستند كسانى كه امروز از مقوله‌هاى هنرى به عنوان وسائلى براى بيان احساسهاى عالى انسانى، تلطيف روح، انگيزاندن به سمت نوآوريها و تلاشهاى مفيد اجتماعى و حتى براى اصلاح باطن و تهذيب نفس، استفاده مى‌كنند و اين بدان معنى است كه امروزه هنر و از جمله موسيقى، در كنار كاركرد منفى و مفسده آميزش، كاركردهاى مثبت و مفيدى نيز به دست آورده است، يا دست كم مى‌تواند چنين كاركردهاى مفيدى را هم داشته باشد. بنابراين، با توجه به كاركرد دو گانه‌اى كه موسيقى مى‌تواند در جامعه امروز داشته باشد، مى‌توان آن را به دو نوع موسيقى