«حفص بن غياث بن طلق(با ذكر نسب او) ابو عمر قاضى اهل كوفه بوده و از أبي عبداللّه‌ جعفر بن محمد(ع) روايت كرده است. وى، در قسمت شرقى بغداد از طرف هارون براى قضاوت نصب شده بود، سپس هارون وى را قاضى كوفه قرار داد. او در سال ١٩٤ درگذشت. در ضمن از او كتابى در دست است. ]نجاشى پس از بيان طريقهاى خويش تا كتاب ياد شده ادامه مى‌دهد] و آن يكصد و هفتاد حديث‌يا چيزى در اين حدود است و نيز حفص از امام ابوالحسن موسى(ع) روايت كرده است.»

و در رجال كشّى و شيخ، در قسمت مربوط به اصحاب امام باقر(ع) آمده است:

«و حفص بن غياث عامى»؛ (٤٨)

«و حفص بن غياث كه عامّى مذهب است.» و در فهرست‌شيخ آمده است:

«حفص بن غياث القاضي عامّي المذهب له كتاب معتمد...» (٤٩)

«حفص بن غياث قاضى، عامّى مذهب بوده و كتابى دارد كه مورد اعتماد است.» و شيخ در كتاب رجال خويش، ضمن بيان اصحاب امام صادق(ع) مى‌نويسد:

«حفص بن غياث بن طلق بن معاوية ابوعمر النخعي القاضي الكوفي» (٥٠)

«حفص بن غياث بن طلق بن معاويه ابوعمر نخعى قاضى كوفى.» همو، در ضمن آنان كه از امامان روايتى ندارند مى‌نگارد:

«حفص بن غياث القاضى...» (٥١)؛

«حفص بن غياث قاضى...»

روشن است كه اعتماد شيخ به كتاب ياد شده براى حكم به وثاقت‌شخص نامبرده كافى است، با توجه به اين كه درنگاه عرف ميان اين دو، ملازمه وجود دارد. افزون بر اين، نامبرده از راويان مشخيه فقيه بوده و صدوق تا او داراى سه طريق

(٤٧) نجاشى، ص١٣٤، شماره ٣٤٦.
(٤٨)رجال كشى، ص٣٩٠، شماره ٧٣٣، رجال شيخ، ص١١٨.
(٤٩)فهرست، ص٦١، شماره ٢٣٢.
(٥٠) رجال شيخ، ص١٥٧ و ٤٧١.
(٥١) رجال شيخ، ص١٥٧ و ٤٧١.