٤. تأثير زمان و مكان در تعيين دقيق ابعاد و گستره سيره‌هاى عقلايى و نيز نكات موجود در اين سيره‌ها كه در كشف كبراى حكم شرعى به وسيله امضاى شارع مؤثر است.

٥. تأثير زمان و مكان، در فهم گسترش و اطلاق دليلى و يا ضيق و انصراف آن.

٦. تأثير زمان و مكان در فهم دلالتهاى ضمنى و يا التزامى جديد در برخى از ادله (آيات و روايات).

٧. تأثير زمان و مكان در تشخيص ماهيت برخى از احكام صادره از پيامبر اكرم (ص) و اميرالمؤمنين(ع) كه آيا حكم ولايتى است يا شرعى الهى.

٨. تأثير زمان و مكان در جهان بينى فقيه و اثرات آن در متد فقاهت و استنباط از نظر:

الف. تفصيلات و تطبيقات جديد.

ب. چگونگى تدوين و تقرير مسائل و ارتباط ميان آنها.

ج. تشخيص و جداسازى قلمرو احكام شرعى از احكام ولايتى و احكام ثابت از احكام متغير و قلمروهاى ديگر.

د. تبيين فقهى ارزشها و فلسفه فقهى احكام.

هـ طبقه بندى و تعيين اولويتها و تشخيص بخشهاى اصلى و بنيادى و زير بنايى از بخشهاى فرعى و روبنايى و به دست آوردن سيستمها و نظامهاى فقهى و حقوقى اسلام كه اجتهاد و استنباط در اين بخشها، معمولاً، متأثر از جهان بينى و سطح معارف و فرهنگ عمومى و اسلامى و قدرت و توانمندى فقيه و اطلاع و آگاهى او از شرايط و روابط متغير و جديد است.

و اما پاسخ سه پرسش بعدى، به نظر من، با توجه به آنچه به اجمال گفته شد، روشن گرديد.