وجه شديدتر بودن قطع سر مرده ممكن است از آن روى باشد كه بيان كننده پستىِ انجام دهنده آن است؛ چرا كه انسانهاى بزرگوار از آلوده شدن به چنين عمل زشتى پرهيز دارند. و مانند روايت ابن ابى عمير و صفوان كه در آن امام صادق (ع) فرمود:

«أبى اللّه أن يظنّ بالمؤمن إلاّ خيراً و كسرك عظامه حيّاً و ميّتاً سواء»؛ (٥)

خداوند روا نمى‌دارد كه نسبت به مؤمن گمانى جز گمان خير برده شود و شكستن استخوانش چه در حال زنده بودن و چه پس از مرگ يكسان است.

و در روايت ديگرى از مسمع نقل كرده كه گفت:

«سألت أبا عبداللّه (ع) عن رجل كسر عظم ميّت، قال: حرمته ميتاً أعظم من حرمته و هو حيّ»؛ (٦)

از امام صادق (ع) در باره مردى كه استخوان مرده‌اى را شكست، پرسيدم، امام (ع) فرمود: احترام شخص پس از مرگ، بيشتر از احترام وى در حال حيات است.

و مانند اين روايات كه دلالت بر احترام مردگان مى‌كند.

اين روايات، چنانكه مى‌بينيد، با توجه به مناسبت حكم و موضوع بر احترام مرده مسلمان دلالت دارد؛ بنابراين، تكه و پاره كردن ميت غير مسلمان، بدون منظور انتقام‌گيرى و درس عبرت دادن جايز است. امّا چنانكه از مفاد روايات ياد شده برمى‌آيد، كالبد شكافى روى مرده مسلمان جايز نيست.

مطلبى كه باقى مانده اين است كه :اگر فرض شود كالبد شكافى بدن

(٣) همان، ج١٩، ص٢٤٩.
(٤) همان.
(٥) همان، ص٢٥١.
(٦) همان .