فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٩٦

آن زن نرو[ و به او درس مده] .

ب) در عقاب الاعمال از رسول خدا(ص) روايت شده:

ومن فاكه امرأة لايملكها حبسه اللّه‌ بكلّ كلمة كلّمها في الدنيا ألف عام؛ (٧٠)

اگر كسى با زن نامحرمى شوخى كند، خداوند در روز قيامت در ازاى هركلمه كه با او سخن گفته، هزار سال حبسش مى‌كند.

٣. حرمت خلوت با زن نامحرم

في موثقة أبي بصير: إذا وجد الرجل مع امرأة في بيت ليلا وليس بينهما رحم جُلِدا؛ (٧١)

اگر مردى شبى را با زن نامحرم دريك اتاق بگذراند،شلاق زده مى‌شوند.

٤. حرمت عطر زدن براى زن

روى عليّ بن إبراهيم بسند صحيح عن الوليد بن صبيح عن أبي عبداللّه‌(ع) قال: قال رسول اللّه‌(ص) : أي امرأةٍ تطّيبت و خرجت من بيتها فهي تلعن حتى ترجع إلى بيتها متى ما رجعت؛ (٧٢)

امام صادق(ع) از رسول اكرم(ص) نقل فرمود: هر زنى كه عطر زده از منزل خارج شود، تا زمانى كه به منزل بازگردد، مورد لعنت واقع مى‌شود.

در باره روابط مرد و زن ،باب گسترده‌اى در حديث و فقه است.

گرچه اين روايات در ابواب پراكنده اى در باره اين روابط وارد شده، ليكن يقيناً ملاك در همه اين احكام ، جلوگيرى از تحريك جنسى و هيجان غريزه دو جنس مخالف در روابط ميان آنها است.