از نظر اهل سنت در صورتى كه كفار حربى در زمان جنگ با مسلمانان يا در مقام دفاع توسط مسلمانان كشته شوند،مهدور الدم هستند و در صورتى كه در غير ميدان جنگ يا پس از اسارت و انتقال به سرزمين هاى اسلامى كشته شوند، بازهم مرتكب قتل به عنوان قاتل تعقيب نمى شود؛ بلكه از جهت ارتكاب قتل بدون اجازه حكومت اسلامى مجازات مى‌شود؛ ولى قتل كافر حربى در غير ميدان جنگ يا در مقام دفاع، برمسلمانان واجب نيست؛ هرچند مسلمانان حق اين كار را ندارند. (٤٤)

همچنين دركتب اهل سنت از شروط اجراى قصاص و پرداخت ديه، محقون الدم بودن مقتول ذكر شده و قتل كافر حربى، قصاص و ديه و كفاره ندارد؛ زيرا به صورت مطلق خون او مباح است و ذمّى يا مسلمان بودن قاتل نيز دراين موضوع، تأثيرى ندارد. (٤٥)

درخصوص كافران ذمّى (٤٦) به رغم توافق براحترام خون آنها در صورت رعايت شرايط ذمه، درميان مذاهب اهل سنت، امّا در اين كه آيا قتل اهل ذمّه توسط مسلمانان مستوجب قصاص است يا نه، ميان آنان اختلاف وجود دارد. مالك و شافعى معتقدند هيچ گاه مسلمان به جهت كشتن كافر و لو ذمّى قصاص نمى شود. اما ابوحنيفه معتقد است

(٤٣) كافرى كه متدين به دين اسلام و ساير اديان الهى نباشدو «غير كتابى» نيز گفته مى‌شود.
(٤٤) عوده، عبدالقادر، التشريع الجنائي الاسلامي،ج١،ص٥٣٤.
(٤٥) ابن قدامه، احمد بن محمود، المغني و الشرح الكبير، بيروت، دارالكتاب العربي،بى تا، ج٩،ص٣٥١.
(٤٦) كفار ذمى يا اهل ذمه‌عبارتند از: پيروان دين زرتشت و موسى و مسيح كه پس از انعقاد يك قرارداد «عقد ذمّه» با حكومت اسلامى داراى حقوق و تكاليفى مى‌شوند و جان و مال و ناموس آنها در سرزمين مسلمانان محترم است.