ملاحظه مى‌گردد به رغم اين كه متهم در بازجويى هاى اوليه اصولا صحبتى از اعتقاد به مهدورالدم بودن مقتول به ميان نياورده و براساس محتويات پرونده، اين دختر و مقتول همديگر را دوست داشته اند و پدر مى‌توانسته طى دو سال آشنايى آنها مقدمات ازدواج آنها را فراهم كند و يا از مقتول به جهت مزاحمت به مراجع ذى صلاح شكايت كند، به صورت فجيع و درمقابل چشمان والدين با كارد او را به قتل مى‌رساند و بعد با طرح اعتقاد به مهدورالدم بودن، در مراحل تجديد نظر توسط متهم و يا وكيل مدافع خويش، از مجازات قصاص رهايى مى‌يابد. (١٧٥)

در پرونده ديگر، مردى كه همسرش را به قتل مى‌رساند و به مهدورالدم بودن استناد مى‌كند، دليلش وجود يك پرونده است كه در آن پرونده همسرش به دليل رابطه نامشروع با اجنبى به نودونه ضربه شلاق محكوم و حكم صادره اجرا شده است. درعين حال مرد، مجازات قانونى اجرا شده را كافى ندانسته و او را به قتل رسانده و به «اعتقاد به مهدورالدم بودن» همسر استناد كرده و اكثريت قضات ديوان عالى كشور اين دفاع را پذيرفته و قاتل را از مجازات قتل عمدى معاف كرده اند!! (١٧٦)

مورد ديگرى كه درهيأت عمومى ديوان عالى كشور مطرح گرديده، جريانى است كه جوان قاتلى مدعى است مقتول با مادرش رابطه نامشروع داشته و چند مرتبه آنها را در حال خلوت(نه در حال ارتكاب جرم) ديده و آخرين بارى كه اقدام به قتل كرده از وجود اجنبى با مادرش در منزل اطلاع داشته و منتظر مانده و به محض خروج، اجنبى را به قتل رسانده است. دادگاه حكم به قصاص نفس صادر كرده، اما در مرحله تجديد نظر شعبه ديوان عالى كشور در نقض رأى گفته است:

باتوضيحاتى كه قاتل داده، مقتول را مهدورالدم مى‌دانسته است.

دادگاه دوم هم برعمدى بودن قتل اصرار ورزيده و پرونده در هيأت عمومى ديوان

(١٧٦) سپهوند، امير، همان،ص٩٢.