فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٥
امام صادق(ع) فرمود: كسى كه شخص كوچك يا بزرگى را عمداً بكشد، قصاص مىشود.
درمبانى تكملة المنهاج مىخوانيم:
حكم به ترك قصاص و پرداخت ديه، نزديك تر به واقع است؛ زيرا قصاص كسى كه طفل صغيرى را بكشد،ثابت نيست؛ بلكه ديه واجب مىشود. (٣٤)
درجواب عمومات و اطلاقات آمده است:
آنها را مىتوان با صحيحه ابوبصير تخصيص زد:
قال: سألت أبا جعفر(ع) عن رجل قتل رجلا مجنوناً؛ فقال:
ابوبصير مرادى مىگويد: از امام باقر(ع) درباره حكم مردى كه مرد ديوانه اى را كشته بود، پرسيدم، امام پاسخ فرمود: اگر ديوانه قصد جانش را كرده بود و به خاطر دفاع از خود او را كشت، براو قصاص و ديه واجب نيست و ديه اش از بيت المال مسلمانان به ورثه مجنون پرداخت مىشود و اگر كشتن ديوانه براى دفاع از خود نبود، قصاص نمى شود؛ زيرا كسى كه درارتكاب قتل، قصاص نمى شود، قاتل او هم قصاص نخواهد شد و قاتل بايد از مال خود، ديه را به ورثه مجنون بپردازد و از خداوند طلب استغفار و توبه نمايد.
(٣٣) وسائل الشيعه،ج١٩،ص٥٦،باب٣١،قصاص نفس،ح٤.
(٣٤) مبانى تكملة المنهاج،ج٢،ص٧١و١٦٧و٤١٧.
(٣٥) وسائل الشيعه،ج١٩،ص٥١،باب٢٨،قصاص نفس،ح١.