من از محمد بن بشير شنيدم كه تو امام و حجت بين ما و خدا نيستى. امام(ع) فرمود: خداوند او را لعنت كند و گرمى شمشير را به او بچشاند و به بدترين وضعى او را بكشد. سؤال كردم: وقتى اين جمله را شنيدم آيا خون او براى من مباح است؛ همان گونه كه خون دشنام دهنده به رسول خدا(ص) مباح است؟ فرمود: خداوند خون او را حلال كرده براى تو و براى هر كس كه اين توهين را بشنود و.... (١٢٠)

درخصوص سبّ حضرت فاطمه(س) فقهاى شيعه حكم سابّ النبى(ص) را جارى مى‌دانند؛به دليل اين كه احترام و حرمت حضرت زهرا(س) همانند احترام فرزندانش مى‌باشد. (١٢١) بعضى از فقها مادر حضرت رسول(ص) را هم در حكم سابّ النبى به حضرت رسول(ص) ملحق كرده اند. (١٢٢) اما صاحب جواهر دراين مورد عقيده دارند چنانچه سبّ مادر حضرت رسول(ص) باعث تحقق«سابّ النبى» شود، حكم سابّ النبى قابل اجراست. اما در غير اين صورت، نمى توان به صورت مطلق چيزى را پذيرفت. (١٢٣) شهيد ثانى نيز در شرح لمعه مى‌نگارد:

ممكن است بگوييم: حكم سابّ النبى فقط در خصوص سابّّ حضرت زهرا(س) به دليل اجماع برطهارت ايشان به سبب آيه تطهير قابل استناد است. (١٢٤)

(١٢٠) عن علي بن حديد قال: سمعت من سأل أبا الحسن الاول(ع) فقال: إني سمعت محمد بن بشير يقول: إنّك لستَ موسى بن جعفر الذّي أنت إمامنا و حجتنا فيما بيننا و بين اللّه‌.قال:فقال: لعنه اللّه‌ ـ ثلاثاً ـ أذاقه اللّه‌ حر الحديد...فقلت له: إذا سمعت ذلك منه أوليس حلال لي دمه؟ مباح كما ابيح دم سابّ رسول اللّه‌ صلى اللّه‌ عليه و آله و سلّم والامام؟ قال: نعم حلّ واللّه‌. حلّ واللّه‌ دمه وأبا حه لك و لمن سمع ذلك منه.
(١٢١) نجفى، محمد حسن، همان،ج٤١،ص٤٣٧.
(١٢٢) همان،به نقل از تحرير علامه.
(١٢٣) همان،ص٤٣٨.
(١٢٤) شهيد ثانى،ج٩،ص١٩٥.