فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٤٣

«تعدّى» مذكور در ماده ١٣٩ ترجمه كلمه «outrage» درقانون فرانسه، به معناى توهين است. بنابراين قانون مصر فقط اهانت به اديان را قابل مجازات مى‌داند و مناقشه دردين و الحاد و كفر(ارتداد) را قابل مجازات نمى داند و هرمناقشه اى دردين و اعتقادات دينى را نمى توان اهانت دانست. (٣٣)

همچنين درماده٢٣٧ قانون مجازات مصر در خصوص جواز قتل زوجه توسط زوج درصورت مشاهده زوجه در حال زنا آمده است:

كسى كه زوجه خويش را درحال زنا مشاهده كند و در اين حال زوجه و زانى را به قتل برساند، به حبس، بدل از مجازات هاى مواد ٢٣٤و ٢٣٦(مجازات قتل) محكوم مى‌شود. در شرح قانون مجازات مصر جواز قتل زوجه درحال زنا و زانى متجاوز از باب «تحريك» يا «استفزاز» دانسته شده است و ارتكاب قتل دراين وضعيت به دليل وجود عذر«تحريك» فاقد مجازات قتل است و قانون گذار مصر و شارحين قانون مجازات مصر، به جنبه مباح بودنِ شرعىِ قتلِ زوجه در حال زنا، اشاره اى نكرده اند. (٣٤)

نتيجه اين كه درمجموع قوانين و مقررات حقوق مصر، موردى كه قتل يا ساير جرايم ازجنبه شرعى، مجاز و مباح باشد به چشم نمى خورد و به رغم ذكر كلمه «شريعت» درماده٥٥، شارحان قانون و رويه قضايى مصر، شريعت را مساوى و به معناى قانون وضعى مصر تفسير كرده اند.

ب)حقوق عراق: درحقوق موضوعه كشور عراق نيز سه موضوع به عنوان اسباب اباحه افعال، مطرح شده اند كه صفت مجرميت را از فعل، زايل و فعل را نسبت به فاعل مباح مى‌كنند. اين سه موضوع عبارتند از: