امام باقر(ع) فرمود: عزل از زن آزاده در صورت ميل زوج اشكالى ندارد و اگر زن ناراضى باشد، چيزى برايش نيست.
طلب فرزند از حقوق مرد است؛ به دليل آيه :
{ نِساؤكُمْ حَرْثء لَكُمْ فَأتُوا حَرْثَكُمْ أَنّى شِئتُمْ } ؛
زنان شما، محل بذر افشانى شما هستند؛ پس هرزمان كه بخواهيد مىتوانيد با آنها آميزش كنيد.
از آيه استفاده مىشود كه زن كشتزار و مزرعه مرد است و اختيار زراعت و كشت با مرد است و هرگاه مرد فرزند بخواهد يا عزل كند ،زن حق ممانعت ندارد و دليلى نداريم كه اين حق را براى زن اثبات نمايد.
مسأله سوم: نابود ساختن نطفه اى كه دررحم قرار گرفت، بيست دينار كفاره دارد و اگر تبديل به علقه شد، چهل دينار و اگر مضغه باشد، شصت دينار و نابود ساختن جنينى كه استخوان او تشكيل شده باشد، هشتاد دينار و از بين بردن جنين كامل قبل از حلول روح، صد دينار و بعد از حلول روح، هزار دينار كفاره دارد.
احاديثى براين مطلب دلالت مىكند؛ ازجمله روايتى از كافى از حضرت على(ع):
إنه جعل دية الجنين مأة ديناراً و جعل منيّ الرجل إلى أن يكون جنيناً خمسة أجزاء: فإذا كان جنيناً قبل أن تلجه الروح، مأة دينار و ذلك إن اللّه عزّوجل خلق الانسان من سلالة و هي النطفة فهذا جزء؛ ثم علقة فهو جزءان؛ ثم مضغة فهو ثلاثة أجزاء؛ ثم عظماً فهو أربعة أجزاء؛ ثم يكسى لحماً فحينئذ ثمّ جنيناً فكملت له خمسة أجزاء مأة دينار. والمأة دينار خمسة أجزاء فجعل للنطفة خُمسَ المأة ـ عشرين ديناراً ـ و للعلقة خُمسي المأة ـ أربعين ديناراً ـ وللمضغة ثلاثة أخماس المأة ـ ستّين ديناراً ـ وللعظم أربعة أخماس المأة ـ ثمانين ديناراً ـ
[ بقره،آيه ٢٢٣].
ر.ك: وسائل الشيعه،ج١٩،ص٢٣٧،باب١٩،ديهاعضا.