معنايى استعمال شده كه شامل مورد سؤال مى‌شود؛ مگر گفته شود: «قتل» به اين معنا جزء گناهان كبيره نمى باشد. بنابراين، نمى توان از روايت استفاده كرد سقط جنين درهمه موارد، حرمت تكليفى دارد.

درجواب مى‌توان گفت: همين كه ساير موارد سقط جنين به منزله قتل قرار گرفته، مى‌فهماند كه اسقاط جنين گناه بزرگى است.

ب) استدلال به رواياتى كه مى‌رساند اگر زن باردارى زنا كرد، واجب است اجراى حدّ(رجم) را تا تولّد نوزاد ، به تأخير انداخت، با اين كه روشن است اجراى حدود لازم و ضرورى است. همان طور كه از معصومان، روايت شده: ليس في الحدود نظر ساعة. (٢) با اين حال اين روايات دلالت بر تأخير مى‌كند و ظهور دارد كه لزوم حفظ جنين، علت تأخير اجراى حدّ است.

از جمله اين احاديث، موثقه عمار ساباطى است:

قال: سألتُ أبا عبداللّه‌(ع) عن محصنة زنت و هي حبلى، قال: تقرّحتى تضع ما في بطنها و ترضع و لدها، ثم ترجم؛ (٣)

از امام صادق(ع) درباره زن محصنه باردارى كه زنا كرده، پرسيدم، امام(ع) فرمود: او را نگه مى‌دارند تا زايمان كند و فرزند را شير دهد؛ سپس سنگسار مى‌شود.

روايت ديگر، مرسله مفيد از امير المؤمنين(ع) است:

إنه قال لعمر و قد اُتى بحامل قدزنت فأمر برجمها، فقال له علىّ(ع): هب لك سبيل عليها، أيّ سبيل لك على ما في بطنها و اللّه‌ يقول: و لاتزر وازرة وزر أُخرى؟ فقال عمر: لاعشت لمعضلة لايكون لها أبوالحسن، ثم قال: فما أصنع بها يا أباالحسن؟ قال: احتط عليها حتى تلد، فإذا ولدت ووجدت

(٢)وسائل الشيعه،ج١٨،ص٣٣٦،باب٢٥، حدود و تعزيرات،ح١.
(٣)همان،ص٣٨٠،باب١٦،حدّ زنا،ح٤.