دخلت عليّ ابنة أخي مزينة؛ فدخل عليّ النبي(ص) فأعرض، فقلت: يا رسول اللّه‌! إنّها ابنة أخي و جارية. فقال: إذا عركت(أي حاضت) المرأة، لم يجزلها أن تظهِر إلا وجهها و إلا مادون هذا، و قبض على ذراع نفسه فترك بين قبضته و بين الكفّ مثل قبضة أُخرى. (١٩)

عائشه گويد:دختر برادرم پيش من آمده بود كه پيامبر برمن وارد شد و روى برگرداند. به پيامبر گفتم: اى رسول خدا! او برادر زاده من است و دختر بچه‌اى بيش نيست. پيامبر فرمود: زمانى كه زن حيض شد و(بالغ گشت) جايز نيست بدن او بدون پوشش باشد؛ مگر صورت و پايين از اين؛ حضرت دست برساعد خود نهاد و بين كف دست و مكانى كه ساعد خود را گرفت، به قدر قبضه اى فاصله بود.

دليل سوم نفى حرج دردين: درحقيقت اين مطلب، دليل سومى برجواز اظهار صورت و كف دست نيست، بلكه مؤيّد دو دليل قبلى است.چون ما درتفسير استثناى آيه نور {إلا ما ظهر منها} دورأى داشتيم: يكى جواز اظهار صورت و كف دست و ديگرى عدم جواز.چنانچه بپذيريم پوشاندن صورت و كف دست براى زن ها در رفت و آمد و تعامل با مردها درجامعه، حكمى حرجى است و خداوند براى مردم حرج و مشقّتى قرار نداده

(١٨) سنن ابي داود، ج٢، ص ٢٧٠.
(١٩) مغنى ابن قدامه،ج٧،ص٤٦٢،دارالكتاب العربى.