فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٩
امام باقر(ع) در باره آيه {ولايبدين زينتهنَّ إلا ما ظَهَر منها} فرمود: مراد لباس و سرمه و انگشتر و خضاب دست و دستبند است.
اين روايت به سبب سقوط سند ميان على بن ابراهيم و ابو جارود، ضعيف است.
٣.رواية عمروبن شمر عن أبي جعفر (ع) عن جابر بن عبداللّه الانصاري، قال:
امام باقر(ع) از جابربن عبداللّه انصارى نقل كرد: حضرت رسول(ص) به سوى خانه فاطمه(س) خارج شد و من همراه ايشان بودم... رسول اكرم(ص) وارد خانه شد و من به دنبال ايشان داخل شدم و ديدم صورت حضرت فاطمه(س) چون شكم ملخ ،زرد و رنگ پريده است. رسول خدا خطاب به ايشان فرمود: چه شده كه تو را با رخسارزرد و رنگ پريده مىبينم؟ پاسخ داد: از گرسنگى.
اين روايت به دليل ذكر«عمروبن شمر» در سند، از درجه اعتبار ساقط است.
نجاشى، عمروبن شمر را متهم به دست بردن در روايات جابر كرده است.
٤. رواية عبداللّه بن جعفر عن هارون عن مسلم عن مسعدة بن زياد، قال:
سمعت جعفراً و سئل عمّا تظهر المرأة من زينتها، قال:
مسعده گويد: ازامام صادق ـ عليه السلام ـ در مورد اين كه چه زينت هايى را زن مىتواند ظاهر سازد ؟ شنيدم كه فرمود: دست و صورت.
٥. مارواه أبو داود في السنن عن عائشة، انها قالت:
دخلت أسماء بنت أبى بكر على النبى و عليها ثياب رقاق؛ فأعرض عنها النبى(ص) وقال:
(١٦) وسائل الشيعه،ج١٤،ص١٥٨،ب١٢٠،مقدمات نكاح،ح٣.
(١٧)همان،ص١٤٦،ب١٠٩، مقدمات نكاح،ح٥.