فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٩٥
مىخوانيم:
{ وَ قَرْنَ فى بُيُوتِكُنَّ وَلاتَبَرَّجْنَ تََبَرُّجَ الْجاهِليَّة الاولى وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ و اتينَ الزكاة وَ أَطِعْنَ اللّه َوَ رَسُولَهُ ...} ؛ (٦٧)
درخانه هاى خود بمانيد و همچون دوران جاهليتِ نخستين[درميان مردم] ظاهر نشويد و نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و خدا و رسولش را اطاعت كنيد.
همه اين دستورها شامل همسران پيامبر و ساير زنان مؤمن مىشود. پس دليلى ندارد كه نهى از سخن گفتن هوس انگيز را مخصوص همسران پيامبر بدانيم.
صاحب عروة الوثقى گويد:
برزن حرام است صدايش را ـ كه نرم و نازك و زيباست و سبب تحريك شنونده مىشودـ ، به گوش نامحرم برساند. (٦٨)
٢.حرمت شوخى با زنان
عن حمدويه عن العبيدي عن حمّاد بن عيسى عن الحسين بن مختار عن أبي بصير، قال: كنت أقرئ امرأة أعلّمها القرآن، فمازحتُها بشيء، فقدمت على أبي جعفر (ع) قال لى:
ابوبصير گويد: به زنى درس روخوانى قرآن مىدادم ،و كمى با او شوخى كردم. وقتى خدمت امام باقر ـ عليه السلام ـ رسيدم، به من فرمود: چه چيزى به زن گفتى؟ رنگم پريد و خجالت كشيدم. بعد فرمود: ديگر به طرف
(٦٧) همان،آيه٣٣.
(٦٨) عروة الوثقى،ج٢،ص٥٨٤،كتاب نكاح،مسأله٣٩.
(٦٩) وسائل الشيعه،ج١٤،ص١٤٩،ب١١٤،ب١٠٦،مقدمات نكاح،ح٥.