فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٣
سماعه گويد: ازامام صادق(ع) درباره دست دادن مرد بازن سؤال كردم .امام فرمود: دست دادن مرد با زن جايز نيست؛ مگر بازنى كه ازدواج وى با او حرام است: خواهر يا دختر يا عمه يا خاله... و اما بازنى كه ازدواج با او حلال است، نبايد مرد با آن زن دست دهد؛ مگر از روى لباس و دست او را هم فشار ندهد.
نگاه(نظر)
فقهاى مسلمين اتفاق نظر دارند كه زن بايد بدن خود را به جز دست و صورت بپوشاند، همان طور كه درحرمت نگاه كردن مرد به غيرِ دست و صورت زن، وحدت نظر دارند.
آيه ٣١ سوره نور برهمين مطلب دلالت دارد: {ولايبدين زينتهنَّ إلا ما ظهر منها} .
زيرا حرمت نشان دادن زينت برزن يقيناً براى باز داشتن مردان از نگاه به آنها است و زينت موضوعيتى نداشته تا سبب حرمت شود؛ بلكه مقدمه اى است براى بازداشتن نگاه مردان به زنان. چنان كه استاد ما آية اللّه خويى مىفرمايد با اين بيان، خود آيه به تنهايى مىرساند كه نگاه مردان به زنان نامحرم ـ به جز دست وصورت ـ حرام مىباشد.
حكم نگاه به دست و صورت
آراء فقها دراين مسأله مختلف است. محقّق در شرايع قائل به تفصيل بين نگاه اول و دوم شده، نگاه اوّل به دست و صورت جايز و نگاه دوم جايز نيست.
صاحب جواهر و استاد ما آية اللّه خويى قائل شده اند كه نگاه به دست و صورت زن حرام مىباشد؛ مگر درحالت اضطرار.
مرحوم شيخ انصارى و بعضى از معاصران، قائل به جواز شده اند.