فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٠٣
شاهى است و ربع من، و به مدنى صد ودو من ثُمن من است به سنك(سنگ)شاه.
وظاهر حديث آن است كه مقدار كُر سى و شش شبر بوده.
و احوط مذهب قميّين است و اين زياد تى ها به حسب فضليت است. و اللّه تعالى يعلم.
و بهتر آن است كه به حسب من، صدوسى [و] شش من و نيم به سنك شاه بوده باشد تا به همه اقوال و احتياط ها عمل كرده باشد، بنابر آن كه مثقال شرعى و صيرفى يكى است و نقل كرده اند كه مثقال متبدل نشده است درهيج وقت.
و مشهور و احوط در كافورِ حنوط آن است كه يك مثقال شرعى باشد كه سه ربع مثقال صيرفى مى شود و بهتر از اين، آن است كه چهار مثقال شرعى بوده باشد و بهتر از آن ، آن است كه سيزده درم و ثلث بوده باشد كه به حساب شرعى نُه مثقال و ثلث مثقال مى شود و به حساب صيرفى هفت مثقال مى شود.
و تقريباً درتحقيق فرسخ،فرسخى سه ميل است و ميل چهار هزارذرع شرعى است و ذرعى بيست [و] چهار انكشت (انگشت) و انكشتى عرض هفت جو است و عرض هفت جو موازى موى يال يابو.
و مقدار فطره يك صاع است از هرنفسى و آن ظاهراً ششصد و چهارده مثقال و ربع مثقال به مثقال صيرفى است و اولى آن است كه يك من و نيم تبريز باشد.