تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٢ - شرح آيات

مى‌توانم نوميد شوم؟ حال آن كه جز ستمكاران كسى از رحمت الاهى نوميد نمى‌شود، و اين امر از فضل خدا بر من است»! آن گاه از سبب آمدن آنان پرسيد؟ گفتند: «ما براى تعذيب گروهى گناهكار فرستاده شده‌ايم: قوم لوط، كه بايد هلاك شوند مگر مؤمنان كه همه آنان را نجات مى‌دهيم، بجز زن لوط كه از هلاك شوندگان خواهد بود». اين نمونه‌اى از عذاب الاهى است.

/ ٤٦٧

شرح آيات

[٤٥] پرهيزگاران كيان‌اند و پاداش آنان چيست؟ كسانى هستند كه به اغواى ابليس گمراه نمى‌شوند و از دامهاى او اجتناب مى‌كنند و مى‌دانند كه وى چگونه دنيا را برايشان مى‌آرايد. پاداش آنان چنين است

اوّلا: بى رنج و مشقّت مى‌خورند و مى‌آشامند.

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ‌- پرهيزگاران در بهشتها و در كنار چشمه سارانند».

[٤٦] ثانيا: سلامت ابدى را در مى‌يابند.

ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ‌- به سلامت و ايمنى داخل شويد».

پيداست كه همه مردم درباره آرامش جسم و روح و ضمانت آينده مى‌انديشند، امّا پرهيزگاران تنها كسانى هستند كه به همه آنها مى‌رسند.

[٤٧] ثالثا: پس از آن كه آدمى به آرامش رسيد، مؤمنانى را مى‌جويد كه در استفاده از نعمت با آنان همراه باشد. مؤانست غذاى روح و بخشش آسايش دل است و خداوند اين خواسته پرهيزگاران را تأمين مى‌كند و هر بيمارى روحى از قبيل حسد، بخل، طمع و جز آن را از ميان مى‌برد و جانهايشان به هم مى‌پيوندد و پرده‌ها از ميان مى‌رود و بر تختها رو به روى هم مى‌نشينند، و چه جايگاه والايى است.

وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ‌- هر كينه‌اى را از دلشان بركنده‌ايم، همه برادرند، بر تختها رو به روى همند».