تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١ - صفات مدعيان ديندارى

اين، يك راه است. راه ديگر طريق دسته‌هايى است كه در دنيا پراكنده و در آخرت همگى در دوزخ‌اند.

«وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ‌- و هر گروه ديگرى كه بدان كافر شود جايگاهش در آتش است.» اينك يكى از دو راه پيش توست. بايد كه به نيروى خرد و اراده از شك بگذرى و بدان راه بروى، چرا كه راه حق همين است.

«فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ‌- در آن شك مكن كه حق است و از جانب خدايت آمده ولى بيشتر مردم ايمان نمى‌آورند.» نبايد كه به اكثريّت گمراه خدانشناس اعتنا كنى، بلكه بايد شك را بزدايى و به خدا ايمان بياورى و به خرد خود اعتماد كنى.

[١٨] همه مردم راه خدا را مى‌جويند و طالب هدايت به سوى خدايند، امّا برخى به راه درست مى‌روند و به مراد مى‌رسند، برخى ديگر فريب هواى نفس را مى‌خورند و بر خدا دروغ مى‌بندند و ادّعا مى‌كنند كه بر راه خدايند! چه گناه بزرگى را مرتكب مى‌شوند و چه ستمى بزرگ به خود و به مردم روا مى‌دارند!/ ٣٦ خود و ديگران را از نور هدايت خدايشان محروم مى‌كنند.

«وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً أُولئِكَ يُعْرَضُونَ عَلى‌ رَبِّهِمْ وَ يَقُولُ الْأَشْهادُ هؤُلاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلى‌ رَبِّهِمْ أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ‌- چه كس ستمكارتر از كسى است كه به خدا دروغ مى‌بندد؟ اينان را به پروردگارشان عرضه خواهند داشت و شاهدان گواهى خواهند داد كه اينانند كه بر پروردگارشان دروغ مى‌بسته‌اند، هان، لعنت خدا بر ستمكاران باد.»

صفات مدّعيان ديندارى‌

[١٩] اثر منفى قانونهاى نادرست و نيز فرهنگ كفر آميز مادّى يا افترا بر خدا چيست؟ در سه امر خلاصه مى‌شود