تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٨ - چگونه دل آرامش مىيابد؟

اسم موصول و براى عاقل است فهميده مى‌شود).

[٢٨] الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ‌- كسانى كه ايمان آوردند و دلهاشان به ياد خدا آرامش يافت».

«اطمينان» به معنى آرامش و قرار يافتن است و دل مطمئن همان نفس مطمئنّه است كه در آيه/ ٣٣٩ يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى‌ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي‌- (سوره فجر) آمده است، و مراد از ذكر اللَّه مطلق توجّه انسان به خداست.

أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ‌- آگاه باش كه دل آرام گيرد زنام خداى».

در تزاحم زندگى و انبوهى كارها و تنگناهاى موجود و در اضطرابى كه بسيارى از مردم را نابود مى‌كند، دل آدمى با ياد خدا آرامش مى‌گيرد. از اين رو سزاست كه دشواريهاى درونى خود را با ذكر خدا چاره كنيم، زيرا برترين چاره‌اى است كه مى‌توان از آن بهره برد به ويژه در زمان ما كه روزگار اضطرابات و هيجانها و درگيريهاست و استعمار شرق و غرب آن را دامن مى‌زند.

[٢٩] الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ‌- آنها كه ايمان آورده‌اند و كار شايسته انجام داده‌اند خوشا به حالشان و نيكو عاقبتى دارند».

در بخش پيشين ديديم كه خدا صفات مؤمنان را برشمرد و فرجام آنان را كه بهشت است ياد كرد أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ* جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ* سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ، امّا در اين جا مى‌گويد

طُوبى‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ‌- و شايد مراد از «طوبى» زندگى برتر و خوش باشد.

از آيه مى‌توان دريافت كه مؤمنان در بهشت هر روز به گونه‌اى تازه از نعمتها مى‌رسند، چنان كه ملول نمى‌شوند و خدا نيز بر آنان تنگ نمى‌گيرد.