تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٧ - از بردبارى و نماز يارى بگيريد

كه در آيه ديگر (اسراء، ٧٨) آمده أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى‌ غَسَقِ اللَّيْلِ وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً-.

نماز بديها و گناهان را از ميان مى‌برد. زيرا وقتى به ظالم گرايش و اعتماد نداشته باشى و او را يارى نكنى نماز روزانه ايمان گم شده‌ات را به تو باز مى‌گرداند و آثار منفى/ ١٤٣ تأييد ظالم را كه در دل تو باقى مانده است مى‌برد.

إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ‌- خوبيها بديها را از ميان مى‌برند.» امّا نه هر نمازى بدى را مى‌زدايد بلكه نمازى اين نقش را دارد كه در پاك كردن دل از غفلت ياريگر و سودمند باشد. از اين رو نمازى كه بر حسب عادت يا ريا خوانده شود سودى ندارد. به همين جهت است كه پروردگار ما فرمود

ذلِكَ ذِكْرى‌ لِلذَّاكِرِينَ‌- اين ذكرى است براى ذاكران.» و در حديث مأثور از پيامبر گرامى آمده كه فرمود: «ارجى آية فى كتاب اللَّه و اقم الصّلاة طرفى النّهار ...» آن گاه خطاب به على (ع) فرمود

«يا علىّ، و الّذي بعثنى بالحقّ بشيرا و نذيرا انّ احدكم ليقوم من وضوئه فتتساقط عن جوارحه الذّنوب، فاذا استقبل اللَّه بوجهه و قلبه لم ينقلب و عليه من ذنوبه شى‌ء، كما ولدته امّه، فإن اصاب شيئا بين الصّلاتين كان له مثل ذلك من عدّ الصلوات الخمس. ثمّ قال: يا علىّ، انّما منزلة الصّلوات الخمس لأمّتى كنهر جار على باب احدكم، كما يظنّ احدكم لو كان فى جسده درن، ثمّ اغتسل فى ذلك النّهر خمس مرّات، أ كان يبقى فى جسده درن؟ فكذلك و اللَّه الصّلوات الخمس لأمّتى». [١٣] يعنى «اى على، سوگند به خدايى كه مرا به حق بشير و نذير فرستاد، كسى از شما كه وضو مى‌گيرد گناهان از اعضاى او فرو مى‌ريزد و چون روى و دلش را به‌