تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١ - پيامبر و اولياى رسالت

/ ٤٧

من مؤمنان را طرد نخواهم كرد

رهنمودهايى از آيات

قوم نوح همچون مستكبرين هر دوره‌اى با پندارها و شبهه‌هاى خود «رسالت» را نپذيرفتند. در اين بخش نوح به بيان واقعيّت رسالت و ردّ شبهه‌هاى باطل مى‌پردازد. قوم نادان پنداشتند كه نوح قصد تسلّط بر آنان دارد يا مى‌خواهد به مال و ثروتى برسد. وى اين ترس را برطرف كرد و گفت: او از ايشان مال نمى‌خواهد و مال را معيارى براى ارزش گزارى انسانها نمى‌داند و از اين رو مؤمنان را به سبب فقر از نزد خود نمى‌راند و مى‌گويد: حسابشان با خداست و به ديدار خدا خواهند شتافت. امّا كافران به سبب نادانى ارزشهاى پست را معيار ارزش گذارى مى‌دانستند كه كارى نادرست است و خدا آن را نمى‌پسندد. هر كس با تكيه بر اين گونه ارزشها مؤمنان را براند از رحمت و نصرت خدا دور است.

آن گاه نوح در ردّ شبهه ديگر گفت: وى مردى خارق العاده نيست كه گنجينه‌هاى خدا به دست او باشد يا غيب بداند يا مانند فرشتگان از نور آفريده شده باشد. سپس نوح تكرار مى‌كند كه وى مؤمنان را، كه منكرين به نظر حقارت به آنان مى‌نگرند، طرد نخواهد كرد،/ ٤٨ زيرا از ضمير ايشان آگاه است: اگر صادق باشند، خدا پس از مرگ به آنان خير عطا خواهد كرد. پس چرا طردشان كند و درباره آنان مرتكب ظلم باشد.

شرح آيات

پيامبر و اولياى رسالت‌

[٢٩] اشراف قوم نوح و همچنين اشراف مستكبر هر قومى كه مردم را