تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٣ - رسالت هود و ابعاد آن

[٥١] در حالى كه كاهنان، خادمين بتخانه‌ها شده و علماى بد كه در كاخهاى مستكبران پرسه مى‌زنند، دانش خود را به هر خريدارى مى‌فروشند و بر ضعفا تجاوز مى‌كنند، هود (ع) از قوم خود هيچ مزدى نمى‌خواهد. همين امر گواه و دليل آشكارى بر راستى پيامبرى اوست. اگر در دعوت خود صادق نبود، چرا جان خود را عرضه چنان دشواريها مى‌ساخت؟ او مزدى از مردم نمى‌خواست و هدف خاصّى را هم دنبال نمى‌كرد.

يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ‌- اى قوم من! در برابر رسالتم از شما مزدى نمى‌طلبم، مزد من تنها با آن كسى است كه مرا آفريده است، چرا از روى خرد نمى‌انديشيد؟» [٥٢] هود خواستار شد كه قوم او خود را اصلاح كنند با آمرزش خواهى از خدا و اظهار پشيمانى از گناهان گذشته و آن گاه بازگشتن به تعاليم آسمانى و اجراى آنها.

وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ‌- واى قوم من! از پروردگارتان آمرزش بطلبيد آن گاه به سوى او توبه كنيد.» و اگر چنين كنند، خداوند درهاى رحمت را به روى آنان مى‌گشايد و باران انبوه مى‌باراند و بر نيرو و خويشتن دارى ايشان مى‌افزايد.

يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى‌ قُوَّتِكُمْ‌- تا باران پى در پى بر شما فرو ريزد و بر نيرويتان بيفزايد.» و اگر نپذيرند گناهكار و منكر قانون و سزاوار عذاب به شمار مى‌آيند.

وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ‌- و چون گنهكاران روى برمتابيد.»/ ٧٤ [٥٣] قوم هود منكر رسالت شدند و گفتند كه دليلها و برهانهاى او آنان را قانع نكرده است، امّا دروغ بود و انگيزه اصلى اين بود كه كورانه تقليد مى‌كردند و خدايانى را مى‌پرستيدند كه به اعتماد بر سخن هود آنها را ترك كرده بودند. دليل ديگرى نيز براى انكار وجود داشت: خود دارى از تسليم شدن در برابر هود، كه تعبيرهايى به شكل خطاب كه در آنها پيامبرى را ادّعاى خود هود قلم داد مى‌كردند،