تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦ - آيا دو گروه مؤمن و كافر برابرند؟

كور و كرند كه هدايت نمى‌يابند.

/ ٤٢ داستان نوح و قوم او همين فرق ميان دو گروه مؤمن و كافر را آشكار مى‌كند: خداوند نوح را به سوى قوم خود فرستاد تا آنان را بيم دهد تا جز خدا را نپرستند، زيرا در غير اين صورت عذاب سختى بر ايشان فرو خواهد آمد. بزرگان كافر كيش گفتند: تو بشرى مانند ما هستى و پيروان تو از طبقه پست اجتماع ما هستند و تو به سبب «رسالت» بر ما برترى ندارى، بلكه به گمان ما دروغ مى‌گويى. نوح بار ديگر آنان را بيم داد و گفت: هر گاه راستگو بوده باشم ... من از سوى خدا حجّتى و رهنمودى دارم و به راه راست مى‌روم. وى رحمت خود را شامل حال من كرده است، حال آن كه شما راه درست را نمى‌بينيد! آيا امكان دارد كه من شما را به ايمان مجبور كنم در حالى كه شما آن را نخواسته باشيد؟! در بخشهاى آينده قرآن فصلهايى ديگر از قصه نوح را براى ما بيان خواهد كرد.

شرح آيات

آيا دو گروه مؤمن و كافر برابرند؟

[٢٣] چون ايمان در دل جايگير و بر نفس چيره شود، مؤمن احساس آرامش و خرسندى مى‌كند و از اين رو عملش جز براى خدا و كسب رضاى او نيست و پاداش او در نزد پروردگار بهشت جاودانى است.

«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى‌ رَبِّهِمْ‌- كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند و در برابر پروردگارشان فروتن بوده‌اند».

اخبات» آرامش و طمأنينه، از «خبت» به معنى زمين مستوى وسيع است و گويا «اخبات» به معنى خضوع مستمرّ همراه با سكون باشد.

«أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ‌- آنها اهل بهشت‌اند كه جاودان در آن مانند».

[٢٤] مؤمن فروتن در برابر خدا و كافر منكر دو الگوى متفاوت‌اند كه‌