تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٤ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

١١٣ [و لا تركنوا]: از «ركون» به معنى آرامش گرفتن با چيزى همراه با دوست داشتن آن و گوش فرا داشتن.

١١٤ [طرفى النّهار]: صبح و عصر، زيرا نماز صبح در بخش اوّل روز و نماز ظهر و عصر در بخش دوم آن است.

[و زلفا]: جمع زلفة به معنى منزلت. و «زلف» اوّل اوقات شب است.

١١٦ [اولوا بقيّة]: بقيّة اسم مصدر از «ابقاء» است و مراد اين است كه باقى مانده خير از خير پيشين است.

[أترفوا]: يا ناز و نعمت و لذّت خو گرفتند، و «ترف» يعنى عادت به نعمت. به متنعّم «مترف» گفته مى‌شود از آن رو كه در تنعّم به روى او باز است.

/ ١٤٠

چگونه پايدارى را تضمين كنيم؟

رهنمودهايى از آيات

تا اين جا قصّه‌هاى كافران از قبيل عاد، ثمود و اصحاب الأيكه، و فرجام دردناك آنان بيان شد. در اين بخش، قرآن پايگاه درست و نيز پندگيرى از مطالبى را كه گفته شده به اين شرح آورده است

١- دوستى با كافران و اطاعت از آنان حرام است و كسى نبايد به راه ايشان بگرايد و به آتش ايشان بسوزد و اگر چنين كند خدا او را يارى نخواهد كرد؛