تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥١ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

[و فار]: جوشيد، فوران كرد، «فور» در اصل به معنى بلند شدن است.

[تنور]: تنور معروف كه در آن نان مى‌پزند.

٤١ [مرسى‌]: «ارساء» نگاه داشتن كشتى با چيزى كه آن را متوقّف كند.

٤٣ [سآوى‌]: از «أوى يأوى» يعنى منزل و جاى گرفت (پناه گرفتن).

[يعصمنى‌]: باز دارد مرا.

٤٤ [اقلعى‌]: اقلاع: از ريشه برانداختن تا اثرى از آن نماند، «اقلعت السماء»: بارانش از ميان رفت و چيزى از آن نماند. «اقلع عن الأمر»: به كلّى آن را رها كرد.

[الجودىّ‌]: نام كوهى.

/ ٦٠

دورى باد بر ستمكاران‌

رهنمودهايى از آيات

نوح منتظر امر الهى و آماده اجراى وظايف بود تا آن كه امر خدا آمد و آب از تنور خانه پير زن جوشيد. به نوح وحى شد كه سوار كشتى شود و از هر جاندارى زوجى در آن فراهم آورد و نيز خانواده را به جز افراد كافر كه زن و دو پسر او بودند و همچنين مؤمنانى به شمار اندك در آن جمع كند. نوح با توكّل به خدا و با آگاهى به‌