تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٤ - چگونه خدا را سپاس گزاريم؟

باشد كه سپاس گزارند.» مراد شكر مردم از براى نيل به حجّ است و نيز شكر اين كه خدمت به حاجيان نصيب آنان شده و همچنين راهنمايى ايشان و تسليم نشدن به فشارهاى مهاجمين فرهنگى.

چگونه خدا را سپاس گزاريم؟

[٣٨] شايسته است كه شكر خدا خالصانه باشد و خدمت به حاجيان از توجّه به خدا و دعاى او عارى نباشد و سقايت حاجيان و عمارت مسجد وسيله نازش و علوّ طلبى نگردد و سرانجام آداب و مقرّرات حج پوست خالى نباشد، بلكه وسيله تقرّب و بازگشت به خداى سبحان گردد.

رَبَّنا إِنَّكَ تَعْلَمُ ما نُخْفِي وَ ما نُعْلِنُ وَ ما يَخْفى‌ عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ- اى پروردگار ما! هر چه را پنهان مى‌داريم يا آشكار مى‌سازيم تو بدان آگاهى و بر خدا هيچ چيز در زمين و آسمان پوشيده نيست.» [٣٩] ابراهيم دوباره به ياد فرزندان كه نعمت الاهى هستند مى‌افتد، شايد از آن رو كه در روزگار رسول اكرم (ص) همه اهل مكّه از فرزندان اسماعيل بودند و اين به بركت استجابت دعاى ابراهيم بود، پس چرا اين مردم به نعمت خدا ناسپاسى مى‌كنند و اصل و تبار خود را از ياد مى‌برند؟! الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعاءِ- سپاس خدايى را كه در اين پيرى اسماعيل و اسحاق را به من عطا كرد. پروردگار من دعاها را مى‌شنود.» اگر ما نيز خدا را سپاس گزاريم و او را فرا خوانيم، دعاى ما را اجابت مى‌كند چنان كه دعاى پدرمان ابراهيم (ع) را اجابت كرد.

/ ٤٢٠ [٤٠] ابراهيم نمازگزار بود و بزرگوارى و عظمتش به نماز بود، ما كه فرزندان اوييم، نبايد به نسبت محض با او بنازيم بى آن كه از آموزشهاى آسمانى پيروى كنيم. ابراهيم مى‌خواهد همچون او باشيم.