تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٣ - نمادهاى علم خدا

مى‌داند، يعنى آنچه خلقتش ناقص باشد و سقط شود يا آنچه زيادتى در شمارش يا اعضا داشته باشد.

در تفسير عيّاشى به نقل از امام صادق (ع) نقل شده كه «مراد از «ما تحمل كلّ أنثى» نر و ماده، و مراد از ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ‌ بچه‌اى است كه كمتر از نه ماه در رحم بماند و سقط شود و مراد از «ما تزداد» بچّه‌اى كه بيش از نه ماه بماند و در همان حال خون از رحم زن باردار بيرون آيد». و برخى «ما تغيض» را به سقط شده و «ما تزداد» را به نر و ماده جمعا معنى كرده‌اند.

وَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ- هر چيز نزد او به اندازه است».

هر چيزى در اين جهان حدّى محدود و اندازه‌اى معيّن دارد و ما به سبب ناآگاهى از اين حدها و اندازه‌ها در اشيا به بزرگى و كوچكى و درازى و كوتاهى قائل مى‌شويم، امّا با ژرف نگرى پى مى‌بريم به اين كه مثلا/ ٣٠٨ گرماى بدن انسان اندازه‌اى معيّن و كوه‌ها اندازه و وزنى مشخّص دارند. بلكه هر فلزّى را جرم مخصوص معيّنى است و حتى هوا و نور هم وزن و مقدار دارد.

نمادهاى علم خدا

[٩] عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ- يعنى براى خدا نهان مانند آشكار است».

و هر دو در ظهور برابرند.

الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ‌- آن خداى بزرگ متعال».

خدا بزرگ‌تر از آن است كه وصف شود. معمولا اشيا را بر حسب بزرگ بودن بر يكديگر تفضيل مى‌دهند و در صورتى كه از يك جنس باشند با برخى مقايسه مى‌كنند امّا خدا از جنس اشيا نيست بلكه او آفريننده و اشيا آفريدگان‌اند. در حديث آمده است: مردى نزد امام صادق (ع) تكبير گفت. امام پرسيد: «اللَّه اكبر من اىّ شى‌ء؟». مرد گفت: «از همه چيز». فرمود: «او را محدود كردى»! گفت

«چگونه بگويم؟» فرمود: «قل اللَّه اكبر من ان يوصف». در حديثى ديگر آمده

وقتى آن مرد در پاسخ امام گفت: «اللَّه اكبر من كلّ شى‌ء»، امام پاسخ داد: «آيا