تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٢ - لحظههاى اعتراف

برادر من است و خدا به ما نعمت داد».

پاسخ داد كه «من يوسف و اين برادرم است» و فراموش نكرد كه پندى نيز بدهد.

إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ‌- هر كه تقوا در پيش گيرد و صبر، خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نسازد».

كسى كه در برابر شهوات و نيز حسد و كينه ورزى مقاومت كند و بر تقوا پاى فشارد و به سبب همين تقوا به بلاها و مصايب شكيبا باشد خداوند به اندازه نيكى او به ديگران، او را پاداش نيك مى‌دهد. قرآن در سوره يوسف به ارزش احسان به جهت اهميّت آن در كشوردارى و نيز رسيدن به سودهاى دنيوى تأكيد مى‌كند.

لحظه‌هاى اعتراف

[٩١] برادران به گناه خود اقرار كردند و دانستند كه تفضيل يوسف بر آنان ناشى از علم و حكمت بالغه خداست.

/ ٢٥٧ قالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنا وَ إِنْ كُنَّا لَخاطِئِينَ‌- گفتند: به خدا سوگند كه خدا تو را بر ما فضيلت داد و ما خطا كار بوديم».

خطاى اساسى آنان اين بود كه با سنّت الاهى به مخالفت برخاستند حال آن كه اگر مردم سنّت خدا را ترك كنند بر شتاب آن افزوده مى‌شود.

[٩٢] يوسف مى‌دانست كه عاقبت فريفتگى به قدرت چيست و چگونه برادرانش كه مست شراب عصبيّت بودند گناه زشتى را مرتكب شدند و آينده خود را تباه كردند. وى مى‌دانست كه زكات پيروزى عفو است و از اين رو به سلاح نيكوكارى مسلّح شد كه در نتيجه به اراده الاهى به اين مقام والا رسيد: برادران را بخشيد و آنان را به عفو خدا اميدوار كرد تا دچار شبح گناه نشوند و اخلاقشان به بدى نگرايد و گناهان ديگرى را مرتكب نگردند.

قالَ لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ‌- گفت امروز شما را سرزنش نبايد كرد، خدا شما را مى‌بخشايد كه او مهربان‌