تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٨ - ورود مهمانان

اصحاب حجر نيز به نوبت خود پيامبران را تكذيب كردند و هر گاه كه خدا آياتى به آنان مى‌فرستاد رو مى‌گردانيدند. خانه‌هاى خود را در كوه‌ها ساختند تا در امن باشند، امّا عذاب الاهى بر آنان فرو آمد و صيحه به هنگام صبح آنان را فرو گرفت. آيا خانه‌هايشان توانست مانع عذاب الاهى باشد؟

شرح آيات

ورود مهمانان‌

[٦١] مهمانان ابراهيم به سرزمين لوط كه مسكن گروهى از گناهكاران و نيز راهزنان بود، درآمدند.

فَلَمَّا جاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ‌- چون رسولان نزد خاندان لوط آمدند».

تعبير به كلمه «آل» نشان مى‌دهد كه آنان نظام عشايرى داشتند ساير قبايل عرب نيز در آن زمان چنين بودند.

[٦٢] چون لوط فرشتگان را كه به صورت جوانان و داراى جمال و جلال بودند، ديد و از آنان پذيرايى كرد، گفت

قالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ‌- لوط گفت: شما بيگانه‌ايد».

/ ٤٧٥ «شما اهل اين زمين نيستيد». وى براى اين كه مردم به آنان آسيبى نرسانند، طبق عادت جارى آن قوم به ايشان پناه داد. مؤمن خداپرست نيز بايد از سنّت‌ها بهترين و سودمندترين آنها را فرا گيرد.

[٦٣] فرستادگان راز خود را فاش كردند و گفتند كه فرشتگان خدايند و مأمور اجراى عذاب الاهى هستند كه آن قوم مدّت درازى است كه درباره آن شك مى‌كنند. اينك عذاب فرو مى‌آيد.

قالُوا بَلْ جِئْناكَ بِما كانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ‌- گفتند: نه ما چيزى را كه در آن شك مى‌كردند آورده‌ايم».

[٦٤] لوط شگفت زده شد. فرشتگان تأكيد مى‌كردند كه عذاب همين روز بى‌ترديد فرو مى‌آيد.